جامع شتات جلد 1 صفحه 202

1- اکره: که در اصطلاح " عمله و اکره " امروز هم رایج است: اکره یعنی عمله کشاورزی، البته نه عمله مزدور بل عمله ای که اجرتش به عنوان سهم یا سهامی از محصول، تعیین می شود. ریشه این لفظ (بر خلاف تصور) از واژه عربی " کرایه " نیست بل از واژه اکر " - کسی که حرفه اش کاشتن است - ترکی است که خان های ترک زبان و درباریان، رایج کرده اند در ترکی دو صیغه اکر وجود دارد: اکر: میکارد. و اکر: کارنده، صاحب حرفه کاشتن.

جواب:

جواب: ظاهر این است که عمل مالک و همچنین اکره که آن را " برزگر (1) " میگویند محسوب نمی شود از مؤنه واین را در عرف از مؤنه نمی گویند و همچنین هرگاه فرزند او یا غلام او عمل کنند مگر اینکه فرزند را اجیر کند یا امر کند به عملی که مستحق اجرت المثل گردد اجرت او وضع می شود پس هرگاه برزگر حصه او به نصاب برسد زکات بر او لازم است و اجرت عمل او محسوب نمی شود و وضع نمی شود ولکن اگر بیمار شود یا سفر کند و اجیری بگیرد اجرت او وضع می شود، بلکه ظاهر این است که غلام هم مثل عوامل باشد در وضع اجرت.

349- سوال:

349- سوال: هرگاه بنا بر وضع مؤن باشد در زکات، چنانکه مشهور است، آیا ملاحظه مؤنه برداشتن، در حین تعلق وجوب می شود یا حین وجوب ادا یا حین ادا؟

جواب:

جواب: ظاهر این است که در حین تعلق، اعتبار می شود، مثلا هرگاه ده من آهن خرج زراعت کرده که قیمت آن ده قروش بوده، چون آهن قیمتی است و قیمت آن را .