جامع شتات جلد 1 صفحه 249

1- بحار الانوار: ج 26 ص 231. - تاریخ نیز گواه این است شعر شعرای شیعه به حدی از تاییدات روح القدس بهره مند بودند که در عصر بنی عباس به هر کس که شعر نیکو میسرود میگفتند " ترفض فی شعره " مانند شیعیان شعر میگوید.

2- بحار الانوار: ج 26 ص 231. - تاریخ نیز گواه این است شعر شعرای شیعه به حدی از تاییدات روح القدس بهره مند بودند که در عصر بنی عباس به هر کس که شعر نیکو میسرود میگفتند " ترفض فی شعره " مانند شیعیان شعر میگوید.

قال لکعب بن مالک: اهجهم فوالذی نفسی بیده لهو اشد علیهم من النبل. وعن کتاب الکشی عن الصادق (علیه السلام) یا معشر الشیعه علموا اولادکم شعر العبدی فانه (1) علی دین الله. واما قوله تعالی " والشعراء یتبعهم الغاون الم تر انهم فی کل واد یهیمون وانهم یقولون ما لا یفعلون الا الذین آمنوا وعملوا الصالحات وذکروا الله کثیرا وانتصروا من بعد ما ظلموا وسیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون " فعن ابن عباس ان جماعه من شعراء المشرکین کانوا یقولون انا نقول مثل ما قال محمد و کانوا یقولون الشعر وتجتمع علیهم نحوات من قومهم یستمعون اشعارهم ویروون عنهم حتی یهجون النبی (صلی الله علیه و آله) واصحابه فذلک قوله تعالی " یتبعهم الغاون " وعلی ذلک فالمراد من الاستثناء بقوله تعالی " الا الذین آمنوا "، الایه، مثل حسان بن ثابت وعبد الله بن واحه و کعب بن مالک وامثالهم حیث ینتصرون للنبی (صلی الله علیه و آله) والمسلمین ویردون هجائهم بمقابله هجائهم ایاهم وان هؤلاء المسلمین لیسوا مثل هؤلاء المشرکین والغاون بحیث یهیمون فی کل واد کذبا کان او صدقا ولا یقولون ما لا یفعلون مثل هؤلاء. ثم فی اخبارنا ما یدل علی ان المراد بالشعراء المغیرون لدین الله والمخالفون لامر الله والغاون یتبعهم فی ذلک. وفی بعضها " هل رایت شاعرا قط یتبعه احد وانما عنی بذلک الذین وضعوا دینهم بارائهم فیتبعهم الناس (2) علی ذلک " وهذا یفید ان المراد من لفظ الشعراء لیس معناه الحقیقی بل هو استعاره فان الشعراء لما کان اغلب کلماتهم مبتن اما علی التشبث بالحرام کمدح العشق المجازی والتشبث بما یوجب المیل الی الاغلام او علی الکذب وذکر المدح لغیر المستحق بما لیس فیه، لاجل جلب الحطام او مذمه الغیر المستحق وهجوه لمحض التشفی والانتقام او جلب نفع فیه ایضا واغلب خیالاتهم شعریه لا اصل لها فکک، هؤلاء .