جامع شتات جلد 1 صفحه 28

معلوم نیست که در زمان صدور شرع، این معتاد اهل بلد شارع بوده باشد تا آنها را از باب مزاولات محسوب داریم.

7- سوال:

7- سوال: آقا سید علی (1) سلمه الله در شرح صغیر میفرماید " وینزع ثوب المیت من تحته للنص وفیه تصریح بان محله بعد الغسل وهو ایضا ظاهر تعلیلهم الحکم بانه مظنه للنجاسه ویلطخ به اعالی البدن " تصدیع کشیده نص مشار الیه را بیان فرمایند که چیست و در کدام کتاب است و چگونه تعلیل مذکوره افاده بعدیت نزع ثوب می کند.

جواب:

جواب: ظاهر این است که مراد سید سلمه الله از نص صحیحه عبد الله بن سنان است که کلینی در باب " تکفین " و " حنوط " نقل کرده: قال: قلت لابیعبد الله (علیه السلام) کیف اصنع بالکفن؟ قال یؤخذ خرقه فیشدبها مقعدته ورجلیه قال قلت: فالازار قال انها لا تعد شیئا انما یصنع لیضم ما هناک لئلا یخرج منه شئ وما یصنع من القطن افضل منهما، تخرق القمیص اذا غسل ونزع من رجلیه ثم الکفن قمیص غیر مزرور ولا مکفوف وعمامه یعصب بها رأسه ویرد فضلها علی رجلیه (2). و ظاهر این است که " رجلیه " تصحیف " وجهه " باشد، چنانکه صاحب منتقی گفته و گویا مراد سید سلمه الله از قول ایشان " وایضا ظاهر تعلیلهم الی اخره " این باشد چون قبل از غسل، نجس شدن اعالی بدن ضرر ندارد وچون تطهیر به سبب غسل حاصل می شود، پس باید مراد بعد غسل باشد و تحقیق این است که این نص، مبتنی بر محافظت بدن از نجاست نیست که بگوییم نجس شدن اعالی بدن قبل از غسل ضرر ندارد. پس مراد اجتناب از نجس شدن بعد غسل باشد بلکه آنچه از اخبار و کلام فقها بر میآید این است که مطلق اجتناب میت از نجاست، مطلوب است خواه قبل از غسل باشد خواه بعد، بلکه از کلام ایشان بر میآید که مراد، پاره کردن جامه است قبل از غسل و از جهت پا، کشیدن به جهت رفق و مدارا کردن با میت و تجنب او از نجاست. .