جامع شتات جلد 1 صفحه 304

از برای حج کردن هم، چنین باشد.

419- سوال:

419- سوال: چند عام قبل از این، حقیر سراپا تقصیر، یک زوج ملک کزاز (1) را به دو دفعه وبه دو عام فاصله ابتیاع نمودم به مبلغ چهل تومان رایج وهبه نمودم به دو نفر اولاد ذکور خود و ولایه من جانبهما (چون صغیر بودند) تصرف کردم. و همچنین بعد از یک عام یا دو عام دیگر، یک فرد ایضا به مبلغ بیست تومان ابتیاع نمودم وبه دو نفر اولاد ذکور خود، هبه کردم و ولایه تصرف نمودم. وحال، موازی دو زوج ملک کزاز که حقیر ابتیاع نمودم به عنوان هبه، مال دو نفر اولاد مذکور است که یکی از آنها کبیر است ومتاهل است ودیگری در سن سیزده سالگی ومعقوده دارد ونمای (2) ملک آنها همین وفای به مؤنت ایشان مینماید، بلکه کسر است که زیاده نیست، چونکه متوجه تحصیل میباشند وآنچه اثاث البیت از فروش و مسینه آلات وگوسفند داشته ام نیز به آنها هبه کرده ام ودر آن اوقات نظر به تقریر اشخاصی که به کعبه مشرف شده اند مستطیع نبودم ولحال مبلغ بیست تومان سفید متجاوز، مطالبات از مردم میخواهم که قدری از آن را به واولاد اناث خود، هبه نموده ام وقدری را وصیت کرده ام که نعش حقیر را به کربلای معلی ببرند وآنقدر که جهت حمل ونقل نعش گذارده ام وبه دست امینی سپرده ام ده تومان کسر است و زیاده از این نیست و مبلغ دوازده تومان حق الصداق زوجه کمترین است که مبلغ شش تومان آن را به حقیر، هبه نموده وشش تومان باقی مانده وحقیر قادر به پیاده روی نیستم و بیکجاوه نمیتوانم بروم، به جهت آن که نزله ام در روزهایی که به آفتاب، یک فرسخ یا دو فرسخ راه میروم به حرکت میآید وصداع، عارض می شود ونظر به کثرت صفرا، از راه دریا نمیتوانم رفت. بناء علیه در مقام تصدیع بر آمده، به نحوی که عرض کردم، آیا حقیر مستطیع میباشم یا نه؟ وچقدر وجه که مخلص داشته باشم در این سنوات، مستطیع میباشم که توان به نحو خوشی .