جامع شتات جلد 1 صفحه 33

لا یوجب نفی امکان کونه حیضا شرعا بخلاف ما نحن فیه. واما ما ذکره الشهید فی البیان واستقر به المحقق الثانی فلم اقف علی مأخذه واما حکایه المرئه المحکیه فی زمانه (ره) فهی متغایره لصوره السؤال اذ هی فیما انسد الحیض بعد تحققها من الموضع المعتاد واعتیادها من دبرها مع ان الحکم فیها ایضا مشکل.

11 -سوال:

11 -سوال: هر گاه زنی مستحاضه کثیره، غسل کرد از برای نماز و قبل از اینکه شروع کند در نماز باز خون دید بسیار، آیا واجب است غسل؟ ثانیا یا به همان غسل نماز کند؟ وهم چنین هر گاه وضو ساخت از برای نماز و قبل از دخول در نماز خون دید و آیا هر گاه این حالت در بین نماز دست دهد چه کند؟

جواب:

جواب: بدانکه واجب است از برای مستحاضه استظهار، یعنی سعی در محافظت از بیرون آمدن خون، به این معنی که پنبه ای در فرج خود داخل و محکم کند وهرگاه ضرور باشد تلجم واستشفار به عمل آورد یعنی کهنه درازی را یک سر آن را به کمر بندد مثل بند زیر جامه و سر دیگر را از میان پاها بیرون بیاورد و در آنچه در کمر بسته داخل کند و بیرون بیاورد و محکم بکشد و ببندد و این در وقتی است که متضرر نشود به سبب حبس بول، والا واجب نیست به جهت نفی ضرر و عسر، پس این زن که سؤال از حکم آن شده هر گاه تقصیر کرده در محافظت خون، باید طهارت را اعاده کند خواه وضو و خواه غسل. پس فرج خود را میشوید و خود را محافظت می کند واعاده طهارت می کند و نماز می کند و اما اگر تقصیر نکرده و به سبب غلبه و کثرت، خون بیرون آمده بر او لازم نیست اعاده طهارت. و به همان طهارت نماز کند و ظاهر این است که در اثنای نماز هم همین حکم باشد چنانکه ظاهر عبارت شهید است در ذکری.

12- سوال:

12- سوال: هر گاه مستحاضه بعد از آنکه وضو را برای نماز ساخت و نماز کرد یا هنوز نماز نکرده خون او منقطع شود و همچنین در صورتی که غسل بر او لازم بود و غسل کرد و قبل از نماز یا بعد خون منقطع شد آیا اعاده وضو و غسل ضرور است یا نه؟

جواب:

جواب: شیخ طوسی (ره) حکم کرده است در وضو به لزوم اعاده، وظاهر این است که حکم غسل همچنین باشد چنانکه شهید در دروس تعمیم کرده است و هم چنین در ذکری.