جامع شتات جلد 1 صفحه 42

تجدید هر یک از اجزای مطهر واجزای عضو هم نفعی ندارد به سبب آنکه جزو آخر مطهر که تطهیر جزو آخر عضو را می کند باز مادامی که از آن جزو آخر جدا نشود پاک نمی شود. با وجود آن که فرض در صورتی تحقق میپذیرد (بر فرض امکان) که عضو را سراشیب بگیری وقطره را از بالا جاری کنی، اما در صورتی که عضو را مستوی بگیری وقطره را در میان آن بریزی که به همه طرف جاری شود واز یک طرف کج کنی که جدا شود باز همان محذور لازم میآید، یعنی نجس شدن مطهر ومطهر شدن نجس وعدم انفصال غساله. وبه هر حال در صورتی که معلوم باشد که آن قطره معلق، تمام مطهر است یا جزء مطهر، است تا جدا نشود پاک نمی شود. و هم چنین در صورتی که شک داشته باشد. اما در صورتی که علم حاصل شده است که قبل از آن قطره، به قدر تطهیر واستیلاء تمام عضو، آب جاری شده وجدا شده، الحال این قطره معلق وتتمه آنچه در عضو مانده تمام پاک است. واز آنچه گفتیم حکم تطهیر ثوب که جدا شدن غساله آن محتاج به عصر است معلوم می شود که مادامی که نفس مطهر به سبب عصر از ثوب جدا نشده بر نجاست خود باقی است وبعد جدا شدن به عصر پاک می شود وآن بقیه که بعد از عصر متعارف به جا میماند معفو است به جهت نفی عسر وحرج واجماع. چنانکه (بقیه رطوبتی که در موضع آن قطره در صورت تطهیر) در عضو بدن معفو است.

33 - سوال:

33 - سوال: آیا ظاهر دماغ یا دهن را بعد از ازاله عین نجاست، تطهیر ممکن است بعد از این که آب را در مشت کند چند دفعه آن موضع نجس را در آن آب مشت فرو برد (و همچنین باطن دهن را هر گاه چیزی در رخنه دندان باشد) یا آن که لابد است از اجرای آب در آن مواضع؟ -؟

جواب:

جواب: اظهر این است که کافی است که به قدر احتیاج (بعد از ازاله عین) در آب مشت فرو برد، یعنی با ملاحظه دفعات به سبب تفاوت نجاسات وبهتر آن است که آب را به اعانت کف دست، مماس موضع کند وآب را بر آن جاری کند وغساله را جدا کند وبهتر از آن، این است که آب را به عنوان صب بر آن وارد کند وبریزد، مثل آن که از ظرف میریزد. و