جامع شتات جلد 1 صفحه 44

سابقه هم به عمل نمیآید، وضو صحیح است.

36- سوال:

36- سوال: در تطهیر اعضای ذیحس در شب یا در جای تاریک که احساس به بصر ممکن نیست احساس همان عضو به وصول آب کافی است یا هه؟ مثلا در طهارت از بول در صورت مفروضه باید انگشت بر مخرج گذاشت و آب ریخت یا نه و بر فرض گذاشتن چه فرق است میان انگشت و موضع خاص در احساس و همچنین اعضای غیر ذیحس وجامه وظرف.

جواب:

جواب: ظاهر این است که احساس همان عضو کافی است وضرور نیست که به دست وانگشت آب را برساند وعمده اشکال در این مسئله این است که یقین به نجاست حاصل شده ودر تاریکی به مجرد آب ریختن یقین به وصول آب به جمیع اعضاء نمی شود غالبا، خصوصا در عضوی که حس ندارد مثل ظرف وجامه وتحقیق در جواب این است که مطهر شرعی شستن موضع است ودر شستن موضع رجوع به عرف می شود وکسی که در تاریکی آب را بر عضو جاری می کند عرفا صادق است که عضو را شست. یقینا هر چند یقین به رسیدن به جمیع اجزاء حاصل نشود. ومثل این است کلام در وضو وغسل، خصوصا در غسل ترتیبی که علم به وصول آب به جمیع اعضاء خصوصا پشت سر آدمی قریب به محال است، پس شستن عرفی که مشخص شد کافی است.

37 – سوال:

37 – سوال: در طهارت از بول چقدر از آب باید باشد؟

جواب:

جواب: اگر سؤال از استنجاء بول است اظهر این است که ازاله عین کند کافی است و احوط آن است که دو بار باشد. گاه هست که دو قطره کفایت کند و گاه هست بیشتر ضرور شود. سوراخ مخرج که گشاده است گاه است بول، تعدی به اطراف می کند بیشتر ضرور می شود و هرگاه تنگ باشد کمتر کافی است. وگاه هست مخرج بول، آلوده به جسم لغزنده باشد مثل " مدی " و غیر آن، آب بیشتر در کار است واگر سؤال از تطهیر بدن وجامه وغیر آن است تفصیل آن را در مرشد العوام ذکر کرده ام. به آنجا رجوع کنند و کاغذ شما هم بیش از این، جا ندارد.

38- سوال:

38- سوال: هرگاه بعد از ملاعبه و آمدن آب منی و تلویث حشفه، بول کند در