جامع شتات جلد 1 صفحه 49

1- وسائل (باب: انه اهما یجب ازاله عین النجاسته دون اثرها) ج 2 ص 1032 - 1033 ح 1 و 3 و 4

جزم کند به زوال آن، واگر ممکن نشود حصول جزم، به ظن نزدیک به جزم اکتفا کند و اما اینکه در مثل خون زخم ممکن نیست جزم، به سبب احتمال خون تازه بیرون آمدن، پس این ضرر ندارد به جهت این که مقصود، زوال عین سابق وتطهیر آن است واصل عدم خروج خون تازه است، پس همان قدر که جزم یا ظن نزدیک به جزم حاصل شود بر زوال همان عین اول، آب را بر موضع جاری کند کافی است. واگر بعد جزم حاصل شود که آن خون رفع نشده بود باید ثانیا تطهیر کند. واما اگر احتمال میدهد که این خون تازه بیرون آمده است به تطهیر سابق ضرر ندارد. وطریق دانستن زوال عین در جایی که به چشم آن موضع را نمیتوان دید، این است که هر گاه مثلا سر او زخم است وخون آمده دست بر آن میمالد تا دیگر اثری ظاهر نشود به دست، واگر خواهد قلیلی پنبه بر آن موضع میگذارد و بر می دارد وملاحظه می کند.

50- سوال:

50- سوال: هر گاه روغنی یا پیه یا صابون نجس شده باشد هر یک از آنها را آب کرده در حوضی که به قدر کر یا زیاده بوده بر آب آن حوض ریخته شود به طریقی که هر جزو آن به آب ممزوج ومخلوط گشته، بعد از آن جمع آوری آن، از روی آب ممکن باشد والحاله هذه قابل تطهیر هست یا نه؟ ودیگر آنکه: خمیری هر گاه نجس شده باشد آن را در تنور خشک کرده، بعد از آن در آب گذارند تا آب به عمق آن رفته، پاک است یا نه؟

جواب:

جواب: هر چند بعض علما تجویز کرده اند تطهیر روغن را به آب به این نحو مثل این که در خزینه حمامی که آب بسیار گرم دارد و بر هم زنند تا ممزوج شود وبعد از سرد شدن از روی آب بگیرند ولکن اظهر در نظر حقیر این است که پاک نمی شود و همچنین است صابون. ودر باب خمیر نجس، هر چند در حدیث صحیح وارد شده است که پاک نمی شود و باید دفن کرد (1) و به پختن و نان کردن پاک نمی شود و قول شیخ به پاک شدن به سبب .