جامع شتات جلد 1 صفحه 52

1- وسائل ج 2 ص 1047 باب طهاره باطن القدم. ح 3 و 4 و 9.

اندرون اتاق تاثیر بکند، آیا آن خاک که در آن دیوار هست پاک است یا نه؟

جواب:

جواب: خاکی که رطوبت خلا به آن رسیده نجس است وهر گاه در سمت قبله است نماز کردن به آن سمت هم مکروه است.

60- سوال:

60- سوال: اقل آبی که در آن غسل توان نمود چه قدر باید باشد؟

جواب:

جواب: به قدری که بر همه بدن آب جاری شود به اعانت دست. گاه است که به بیست وپنج درم توان کرد.

61- سوال:

61- سوال: غسل جنابت قبل از دخول وقت نماز را به چه نیت باید کرد؟

جواب:

جواب: به قد رفع جنابت قربه الی الله کافی است وبا آن، نماز واجب، میتوان کرد.

62- سوال:

62- سوال: اگر کسی پیش از غسل، علم قطعی یا شرعی داشته باشد به طهارت بدن و بر بیمانع بودن آن از وصول آب، ودر حینی که میخواست غسل کند شک به هم رسانید در عروض نجاست ومانع، آیا حالت سابقه را مستصحب میتوان داشت یا نه؟

جواب:

جواب: اما در طهارت محل، پس به استصحاب اکتفا میتوان کرد وشک در نجاست اعتبار ندارد واما در صورت شک در حصول مانع از وصول آب اعتماد به استصحاب مشکل است، چون معارض است به استصحاب شغل به غسل ذمه واصاله عدم نفس غسل. بلی اگر بعد از وضو وغسل مانعی در بدن بیند وشک کند که آیا قبل بوده یا بعد، اظهر این است که بنا را بر صحت میگذارد، (هر چند در این میان معارضها موجودند) زیرا که در اینجا فرقی هست که آن ظاهر حال مسلم است که فعل را بر وجه صحیح کرده، بلکه جزما فعلی کرده که در آن وقت محکوم به صحت بوده، چون در خاطر او خطور نکرده بود قبل از غسل ووضو که آیا مانعی وحایلی در بدن هست یا نه، واستصحاب حال عدم حایل چنان قوتی دارد که عدم را در اذهان مجزوم به، میدانند وافعال مترتبه بر آن را به جا میآورند و اینگونه جزم که بعضی آن را " اعتقاد مشهور " میخوانند وبعضی " علم عادی " میگویند نظر به تتبع احکام شرعیه حجت است، پس طهارتی که به عمل آمده در آن حال محکوم به صحت است وبطلان آن محتاج است به دلیل. واما در صورت طریان شک قبل از طهارت، خصوصا با ظن به حصول مانع دیگر، نه