جامع شتات جلد 2 صفحه 133

تالف یا قیمت آن را رد می کند، و [ یا ] غبن قیمت یا عوض آن را پس میگیرد. و اما ترک ذکر اجل (که بایع به نسیه خریده بود و [ باید ] به مشتری میگفت که نسیه خریده ام.): پس مشهور در آن نیز صحت بیع است. بلکه ظاهرا خلافی در صحت آن نیست. و بعد از حکم به صحت، خلاف کرده اند در ثبوت خیار. مشهور این است که خیار ثابت است از برای مشتری ما بین فسخ و قبول به همان قیمت. و از نهایهء شیخ، و ابن براج و ابن حمزه، حکایت شده است قول به اینکه از برای مشتری هست مثل آن مدت از اجل. و صاحب کفایه هم این را پسندیده به جهت دلالت چند روایت بر آن، که از جملهء آنها حسنهء (1) هشام بن حکم است. به سبب ابراهیم (2) بن هاشم - " عن ابی عبد الله - ع - فی الرجل یشتری المتاع الی اجل؟ فقال: لیس له ان یبیعه مرابحه الا الی الاجل الذی اشتراه الیه، فان باعه مرابحه و لم یخبره فکان للذی اشتراه من الاجل مثل ذلک (3) ". ودر روایت دیگر هم هست که سند آنها هم خالی از قوت نیست اگر چه " صحیح " نیستند. و این روایات مخالف قاعدهء ایشان است و مخالف عموم کتاب و سنت. و تخصیص آن عمومات به مثل این اخبار مهجوره، کمال صعوبت دارد. و آخوند ملا 2