جامع شتات جلد 2 صفحه 382

وجل " واجتنبوا الرجس من الاوثان واجتنبوا قول الزور " قال: هو الغناء. - ان الغناء المنهی عنه هو الغناء الذی وقع فی کلام خرج مخرج الزور، وهو مالا حقیقه له. لا الغناء فی مثل القرآن والمراثی المامور بها و نحوهما. فهو کما تری. غایه الامر ان یقال فی تاویل الخبر، ان الغناء مثل قول الزور فی کونه منهیا عنه. لا ان الغناء المحرم هو الذی یکون فی کلام هو من قول الزور. و کذلک معنی قول الباقر " ع " - فی حسنه محمد بن مسلم " قال سمعته یقول: الغناء مما قال الله تعالی، ومن الناس من یشتری لهو الحدیث لیضل عن سبیل الله بغیر علم ویتخذها هزوا - ان الغناء المنهی عنه هو الذی وقع فی کلام خرج مخرج اللهو، وهو مایلهی عن الاخره. فالمرخص فیه هو ما لیس فی کلام لهو او زور کالقرآن والمراثی المامور بهما والقصاید فی مدح المعصومین. ثم انک بعد الاحاطه بما ذکرنا تعرف وجه التساقط والخلط بین صفات الصوت والمقروء سیما مما یظهر من آخر الکلام حیث جعل المرثیه محل الغناء. وقد ظهر من اول الکلام انه قسیم له. الی غیر ذلک من الاختلاطات التی لا یخفی علی من تامل فیه. مثل انه جعل ما فی الاخبار من تفسیر الایه تفسیر الغناء، ثم قال المراد منها ان الغناء الذی فی قول الزور، حرام. وهذا لیس تفسیرا له بل تفصیل لحکمه. ومنها ذکر الروایه بان الغناء نوح ابلیس علی الجنه، مثل انه جعل النوح قسیما للغناء. (1)

174- سوال:

174- سوال: زید فوت شده وقدری املاک از او مخلف شده، از قبیل خانه و باغ و دکان. ووارث او منحصر به سه پسر و سه دختر. و سه پسر قرار دادند که املاک را قسمت کنند فی ما بین خود بدون اذن همشیره ها. ولیکن قرار دادند فی ما بین، که آنها را راضی کنند. و آن املاک را فی ما بین خود قسمت کردند. یک خانه را یک از برادرها برداشت. و خانه دیگر را برادر دیگر. و باغ و دکان را برادر دیگر. و حال یکی از برادرها حصهء خود را فروخته به برادر دیگر، و چون شرط کرده بودند که هر یک همشیره ها را راضی کنند،