جامع شتات جلد 6 صفحه 13

1- در نسخه: با آن.

2- در نسخه: امور این...

3- در این مسئله در متن نسخه جملات سؤال و جواب با همدیگر مخلوط شده اند. اما خود نسخه بردار با علامت هائی آن ها را مشخص کرده است.

باب المطاعم و المشارب من المجلد الثانی

11- سؤال:

11- سؤال: به عرض می رساند که در سال قبل در خصوص مسئلۀ کشمش استفتاء نموده بودم که در میان آش و یخنی(1) بجوشد. فرموده بودید که من نمی خورم. علمای ولایت ما به عرض می رسانند که سبب نخوردن ملازمانْ عالی(2)

چه چیز است؟ با ادلّه بیان فرمائید به روح سید الشّهداء علیه السلام.

جواب:

جواب: بدان که اقوی در نزد حقیر این است که عصیر زبیبی بعد از غلیان، حرام می شود و بعد از ذهاب ثلثین حلال می شود. و این قول جمعی است از علمای سابقین و لاحقین. و ادلّه بر آن بسیار است منحصر نیست دلیل در مفهوم روایت علی بن جعفر که مجال [طعن](3) در آن باشد. و ذکر ادلّه را با بسط [وجیهی](4)

در کتاب «مناهج الاحکام» کرده ام.

و در این جا هم سؤال سائل از اصل عصیر زبیبی نیست، بل که اشکال او در این است که «زبیب درست هرگاه در میان آش و آب بجوشد چرا حرام است و این را عصیر نگویند». و تقریر حقیر در جواب مسئلۀ سابقه، به این نحو که «حقیر نمی خورم» اشاره