جامع شتات جلد 6 صفحه 25

1- در نسخه: بایستد.

2- در نسخه: چندی در.

شده، می کند؟ یا باید به آب(1)

تطهیر نموده نماز را به جا آورد-؟ و همچنین اگر با دست ملوّث پیش از حد ذهاب، طعام خورد دست را طهارت بدهد یا نه؟-؟

و همچنین فرقی هست که از مباشر سرایت کند به شخصی یا چیز دیگری(2)، یا نه؟-؟

جواب:

جواب: بدان که اظهر در نزد حقیر (چنان که ظاهر مذهب اصحاب است نیز) این است که ذهاب ثلثین عصیر بعد از غلیان، به هر نحو که حاصل شود- مثل جوشیدن به آتش، یا به آفتاب، یا به باد و هوا- همین که ثلثین رفت، کافی است و ضرور نیست که به آتش باشد. بنابر این پس هرگاه قطره ای از عصیر در حال غلیان، به جامه یا بدن کسی بر خورد (هر چند غیر کسانی باشند که مباشر عمل شیره پختن باشند) به مجرّد خشکیدن یا ذهاب ثلثین آن، پاک می شود.

و از کلام صاحب معالم بر می َآید که این که ما گفتیم «که خشکیدن این قطره مثلاً باعث پاک شدن است» مذهب اصحاب ما است.

پس احتیاج به شستن به آب نخواهد بود. و به هر حال چون عمده [در] نجاست عصیر فتوای اصحاب است، پس فتوای ایشان در این هم (ان شاء الله) کافی است.

پس، از این جا معلوم شد که معیار ذهاب ثلثین است؛ پس هرگاه فرض کنیم که در جامۀ مباشر یا بدن او قطره ای از عصیر جوش آمده برخورد و بعد ذهاب ثلثین عصیر، هنوز ثلثین قطره نرفته باشد، باز نجس است. و هرگاه همان قطره بر جامه یا بدن غیر مباشر برخورد و بخشکد یا ذهاب ثلثینِ قطره، شود قبل از ذهاب ثلثین اصل عصیر(3)، پاک خواهد بود.