جامع شتات جلد 6 صفحه 274

1- در نسخه: خابانیده.

2- حظیره یا بهاربند، محل محدود اما بدون سقف که دام ها را در آن جمع کنند.

38- سؤال:

38- سؤال: هرگاه زید دو دست عمارت داشته باشد که مابین آن ها شارع عامی بوده باشد. و عمرو احداث مجرای آبی در میان آن شارع کرده. آیا زید را می رسد ممانعت و ازالۀ آن مجری یا نه؟-؟ و حدّ حریم آن خانه را بیان فرمایند. و این که صاحب حریم چه نوع اختیار در حریم دارد؟

جواب:

جواب: بلی جایز است ممانعت او از برای مسلمین و ازالۀ آن. و اختصاصی به زید ندارد. و این نه از جهت حریم بودن [برای] خانه است که مخصوص زید باشد. بل که از راه این است که این گونه تصرف در شارع، جایز نیست هر چند شارع عام باشد و اختصاص به کسی نداشته باشد. و ظاهراً خلافی هم در مسئله نباشد.

بل که زید هم خود نمی تواند چنین تصرفی بکند. حتی از جانب عرض آن شارع که مابین دو خانۀ اوست نمی تواند از این خانه به آن خانه مجر[ا]ی آبی بسازد و به خانۀ دیگر خود ببرد.

بلی: علاّمه در تذکره گفته است که: اگر سردابی در زیر جاده بکند (یعنی نقبی بکند) که از این خانۀ خود به آن خانه خود برود و طاق آن نقب را محکم بسازد، بعض شافعیّه گفته اند که منع نمی توان کرد. و بعد از آن علاّمه گفته است که این سخن خوب است هرگاه احدی از مارّه که از آن راه عبور می کنند، متضرّر نشوند. و بعد از آن گفته است که هیچکس را نمی رسد که در روی زمین حفر کند و بر سر آن، طاق بزند. و گفته است که از برای هیچکس نیست که آن سرداب را در راه های مسدود (یعنی کوچه های سر بسته)(1) که صاحب مخصوصی دارد، بکَنَد هر چند در روی زمین نکَنَد(2) و سقف آن را