جامع شتات جلد 10 صفحه 108

1- البته این حدیث را به نام مفضّل، جعل کرده اند. همان طور که میرزا(ره) می فرماید: جماعت غالی ها این را نوشته اند.

2- این شخص توثیق نشده است. لذا میرزا(ره) به روایت او عنوان صحیحه یا حسنه نداده است.

3- این شخص نیز توثیق نشده است و از لحن روایت بر می آید که از سنیان است.

در شأن حضرت کردند. و بعضی دیگر انکار می کردند این احادیث را. و این جماعتی که این کار را می کردند (مثل مفضّل بن عمر(1)،

و بنان، و عمرو نبطی، و غیر این ها) می گفتند که جعفر خبر داد[ه] مرایشان را که معرفت امام کافی است از نماز و روزه. و هم خبر داده است مرایشان را از آن چه می شود پیش از روز قیامت، از پدرش و جدش. و این که علی در میان ابر است و می پرد با باد. و این که آن حضرت سخن می گفت بعد مردن. و این که در روی تخته که او را غسل می دادند حرکت می کرد. و این که خدای آسمان و زمین، امام است(2). پس از برای خدا شریک قرار دادند این جماعت نادان، و گمراهانند. والله نگفته جعفر چیزی از این ها را هرگز. بود جعفر تقوی دار ترین مردم و پرهیزکار ترین مردم. پس مردم که این ها را شنیدند، گفتند که او ضعیف است. و اگر ببینی جعفر را می دانی که یگانۀ مردم است.

و ایضاً؛ کشی به سند صحیح روایت کرده است از یونس بن عبدالرحمن که گفت: «شنیدم از مردی از طیّاره (یعنی غالی ها) که خبر می داد به حضرت رضا علیه السلام، از یونس بن ظبیان که گفت: من در بعضی از شب ها در طواف بودم پس ناگاه ندائی از بالای سر شنیدم که «انّی انا الله لا اله الا اَنا فاعبدنی فا قم الصلوۀ لذکری» پس سر برداشتم پس دیدم جبرئیل است. پس غضبناک شد حضرت امام رضا علیه السلام غضبی که نتوانست خودداری کند پس فرمود به آن مرد که بیرون رو از نزد من، لعنت کند خدا تو را و لعنت کند کسی را که این خبر به تو داد، و لعنت کند یونس بن ظبیان را هزار لعنت کند که از