جامع شتات جلد 10 صفحه 109

1- مفضّل بن عمر، بر تر و ارجمند تر از آن است که این شخص مجهول چنین بهتان هائی را بر او می بندند.

2- در حاشیۀ نسخه، در این جا سخنی از خود میرزا(ره) آمده و با عبارت «منه رحمه الله» ختم شده است که می گوید: گویا در نسخۀ کتاب کشی(ره) سقطی باشد، در اصل چنین باشد که: خدای آسمان خدا است و خدای زمین امام است. به قرنیۀ کلام بعد.

پی آن بیاید هزار لعنت که هر لعنتی از آن ها برساند تو را به قعر جهنّم، شهادت می دهم که ندا نکرده او را مگر شیطان. بدان و آگاه باش که یونس با ابی الخطاب در اشد عذاب قرین اند و اصحاب ایشان و شیطان بافرعون و آل فرعون در اشدّ عذاب اند. حضرت امام رضا فرمود که شنیدم این را از پدرم.

پس یونس بن عبدالرحمن گفت که پس برخاست آن مرد از نزد آن حضرت، پس هنوز به در نرسیده بود الاّ به قدر ده گام(1)

که افتاد و غش کرد و نجاست او از حلق او بیرون می آمد، و مردۀ او را برداشتند. پس حضرت فرمود که آمد او را ملکی و به دست او عمودی بود پس بر فرق او زد ضربتی که شانۀ او را واژگون کرد تا قیّ کرد نجاست خود را، و خدا روح او را به زودی به هاویه رسانید و ملحق کرد او را به رفیق او یونس بن ظبیان، و دید شیطانی را که از برای او نمودار شده بود».

و ایضاً؛ روایت کرده که دختری از ابوالخطّاب ملعون، مرد پس چون دفن کردند او را، یونس بن ظبیان رفت بر سر قبر او و گفت: السلام علیک یا بنت رسول الله.

مقدمۀ ثالث

بدان که مذاهب و ادیان مختلفه که در عالم به هم رسیده، اساس هر یک از آن ها از یک نفر (یا بیشتر)، از صاحبان ادراک آن طایفه شده، و دیگران از بابت «دُم تابع سر»اند غافل از حقیقت امر، هر جا که سر می رود بالضّروره دم از عقب او می رود. پس ضرور