جامع شتات جلد 10 صفحه 11

1- در نسخه: الجاء.

جواب:

جواب: به همزه است. چنان که در «قائل» و «بائع». به جهت آن که در فعل آن ها اعلال شده، در این جا نیز اعلال شده؛ بعد قلب یاء به الف، الف را قلب به همزه می کنند به سبب اجماع الفین. بخلاف مثل [عایر](1)

و صاید. زیرا که در فعل آن ها اعلال نشده. و «صاید» اسم فاعل «صَیِدَ» بالکسر است و مصدر او «صَیَد» به حرکت است به معنی سربالا گرفتن از روی تکبّر(2).

11- سؤال:

11- سؤال: معنی این عبارت صحیفۀ سجّادیه در دعای عرفه، چه چیز است «تَغَمَّدْنِی فِیمَا اطَّلَعْتَ عَلَیْهِ مِنِّی بِمَا یَتَغَمَّدُ بِهِ الْقَادِرُ عَلَی الْبَطْشِ لَوْ لَا حِلْمُهُ، وَ الْآخِذُ عَلَی الْجَرِیرَهِ لَوْ لَا [أَنَاتُهُ](3)»-؟

جواب:

جواب: الذی یختلج بالبال فی حلّه، ان کلمۀ «لولا» متعلّقۀ بقوله (علیه السلام) «یتغمّد به القادر»، یعنی استتر علیَّ فی ما اطّلعت علیه من الذنوب التی صدرت عنّی بستر یستر به القادر علی البطش فی غیر صورۀ الحلم. فانّ القادر علی البطش و الاخذ بالعنف، و [السطوۀ](4) و الغلبۀ، اِمّا یعفو و یستر بالحلم و المدارات و الانتظار و الصبر (و هو فی ما لو صار العاصی مستحقاً للغضب و مورداً للانتقام و موجباً لاثارۀ نار الغیط) و اِمّا یستر بذیل الرحمۀ و الرأفۀ، کمن یستر سوئۀ زوجته او ابنته مع حصول الانکشاف من دون اختیار هما.

و فی ذکر القادر علی البطش، ایماء الی کونه (علیه السلام) مستحقاً لذلک، الاّ انّه