جامع شتات جلد 10 صفحه 226

1- آیۀ 71 سورۀ زخرف.

2- آیۀ 21 سورۀ طور.

3- آیۀ 54 سورۀ دخان و آیۀ 20 سورۀ طور.

جواب:

جواب: چه ضرور است از صیغۀ عقد نکاح، آنچه حق تعالی به ایشان عطا می کند، همان عطای الهی تزویج ایشان است. مگر بهشت مثل دهات است که زن ها در میان یکدیگر داخل اند(1).

هر یکی از اهل بهشت چندان مملکت و وسعت دارد که در بعضی اخبار مذکور است که کمترین از این ها کسی است که مملکت او به قدر تمام دنیا باشد. [پس مگر](2) چنین کسی زن های او ممتاز از دیگران نیست که محتاج به عقد و نکاح و نم و نشان باشد!؟

63- سؤال:

63- سؤال: هرگاه کسی در دنیا زنی را بخواهد و نصیب نشود، و کسی دیگر او را بگیرد. و آن شخص با خود خیال کند که در آخرت خواهم گرفت(3).

و اتفاق افتاد که این مرد و زوج آن زن، و آن زن، هر سه از اهل بهشت شدند(4)،

و در این وقت این دو نفر زن را می خواهند، و زن هم میل به هر دو دارد به تساوی(5).

آیا زوج اولی احق است یا نه؟-؟

جواب:

جواب: این قدر باید دانست که در بهشت غم و اِلم و اندوه نمی باشد. حق تعالی همگی را خشنود می کند. و از بعض اخبار بر می آید که هرگاه زنی دو شوهر کرده و همه به بهشت بروند، هر مردی که خوش خلق تر بوده، زن را به او می دهند. و به هر نحو حق تعالی همگی را خشنود می کند که راضی باشند(6).

64- سؤال:

64- سؤال: محارم چون خواهر و عمّه و غیره، باز در بهشت مثل دنیا حرام است؟ یا نه چون رفع تکلیف شده و دار تکلیف نیست-؟