جامع شتات جلد 10 صفحه 267

1- اما بنده به حدی در این مسئله جاهل هستم که نه به این پرسش می پردازم و نه به جواب میرزا (قدس سره) بدین گونه که هست، قانع می شوم. و بر خود واجب دانستم که این سطر را بنویسم.

2- عبارت نسخه: هرگاه چنین حدیث از این حدیث هست.

کامل، مبتلا به این درد نمی شود.

و اما آن چه سؤال شده است از آن؛ پس بر فرضی که چنین حدیثی باشد و اصلی داشته باشد، با وجود این که بسیار می شود که اولاد سادات مفعول می شود، پس جواب آن همان جوابی است که در جواب سؤالات(1) که مدوّن کرده اند(2)،

نوشته ام. در جواب اشکالی که کرده بودند، [که] در احادیث وارد شده که گوشت سادات بر سباع حرام است و درندگان گوشت او را نمی درند، و حال آن که بسیار ملاحظه شده که سباع آن ها را خورده اند.

و حاصل بعضی از جواب ها که در آن جا گفته ام این است که سید دو قسم است؛ یکی آن که جزماً از نسل رسول خدا و بضعۀ فاطمه (علیهما صلوات الله) است، مثل ائمّۀ اطهار (صلوات الله علیهم اجمعین)، و یکی دیگر آن است که شرعاً محکومند به سیادت به مقتضای «الولد للفراش» که در این جا به ظاهر شرع محکومند به سیادت. و گاه است که در بین سلسله تا به امام برسد خللی واقع شده باشد. و آن منافات با حکم سیادت ندارد. و حکایت زینب کذّابه و حضرت امام رضا علیه اسلام و برکۀ سباع در خراسان، مشهور است.

پس آن چه محکوم است به آن که سبع نمی خورد، آن سید واقعی است. چنان که در لفظ حدیث هم بضعۀ فاطمه علیها السلام مذکور است. و آن چه را مشاهده شده که سبع خورده، آن هایند که در ظاهر شرع محکوم به سیادت اند. و امر لواط را به همان قیاس می توان فهمید(3).

با وجود این که امثال این اخبار مجهوله، یا ضعیفه، یا شاذّه، معارضه نمی