جامع شتات جلد 10 صفحه 279

1- در نسخه: نصا.

2- در نسخه: دست رنج.- توضیح: دستَرَنج به معنی النگو، معرّب «دستَرَنگ» است مانند لولَهنگ.

شُهْرَهَ اللِّبَاس»(1). و اخبار به این مضمون بسیار است. و عموم آن چه وارد شده است که «الشُّهْرَهُ خَیْرُهَا وَ شَرُّهَا فِی النَّارِ»(2) هم مؤیّد است.

و همچنین؛ دلالت دارد بر این، اخباری که دلالت دارد بر حرمت [تشبّه](3)

رجال به نساء، و بعکس. چنان که از علل و غیره نقل شده(4). و ظاهر این است که در این معانی قائل به فرقی مابین زنان و مردان نباشد.

هرگاه این را دانستی؛ پس می گوئیم در تشبیه به معصوم و نیکان، راه منعی در نظر نیست. و عمومات رجحان بکاء و ابکاء و تباکی برسیّد الشهداء علیه السلام و تابعان ایشان، دلالت بر آن دارد. و شکی نیست که اعانت بر «برّ» است. و گاه است که توهم شود که این موجب هتک حرمت بزرگان دین است. این توهم فاسد است. زیرا مراد تشبیه نفس به نفس و شخص به شخص نیست. بل که تشبیه صورت وزیّ و لباس است محض از برای تذکرۀ احوال ایشان را.

[اگر](5)

مراد آن چیزی است که در اَلسنه است که هتک حرمت ایشان است از جهت این که [خواری](6)ها

که نسبت به ایشان رسیده نباید به نظرها[ی] مردم در آورده [شود] که مردم مطلع بر آن خواری ها بشوند. پس آن نیز باطل است. زیرا که در احادیثی از ائمّۀ اطهار علیهم السلام وارد شده ذکر از خواری ها و ما را مامور کرده اند به خواندن آن ها