قواعد مهم فقهی جلد 2 صفحه 455

«مَا اُبَالِی أَبَولٌ أَصَابَنِی أَو مَاءٌ إِذا لَم أَعلَم؛ من اعتنا نمی کنم که آیا آنچه با من برخورد کرده بول است یا آب تا وقتی که ندانم آن چیست».(1)

3. صدوق در کتاب مقنع مرسلا نقل کرده است :

«کُلُّ شَیءٍ طَاهِرٌ حَتَیْ تَعلَمَ أَنّهُ قَذِرٌ؛ هرچیزی پاک می باشد مگر آنکه بدانی نجس است».(2)

ظاهرآ این حدیث با موارد قبلی یکی بوده و دلیلی بر اینکه روایت دیگری باشد وجود ندارد.

عمومیت این حکم از روایات دیگری که در خصوص ابواب آب ها وارد شده نیز معلوم می گردد. از جمله روایات زیر :

حماد بن عثمان از امام صادق علیه السلام نقل می کند :

«المَاءُ کُلُّهُ طَاهِرٌ حَتَی تَعلَمَ أَنّهُ قَذِرٌ؛ آب همه اش پاک است تا اینکه بدانی نجس است».(3)

محقق در کتاب معتبر این روایت را مرسلا ذکر کرده است :

«خَلَقَ اللهُ المَاءَ طَهُورَآ لا یُنَجِّسُهُ شَیءٌ إِلّا مَا غَیَّرَ لَونَهُ أَو طَعمَهُ أَو رِیَحَهُ؛ خداوند آب را پاک آفرید، چیزی او را نجس نمی کند مگر آنچه رنگ یا طعم یا بوی آن را تغییر دهد».(4)

و داود بن فرقد از امام صادق علیه السلام نقل می کند :

«وَجَعَلَ لَکُم المَاءَ طَهُورآ؛ خداوند آب را برای شما پاک قرار داد (در پی آنچه که از آیات ذکر حکیم ظهور در پاک بودن آب دارد)».(5)

و دیگر روایاتی که در این معنا وارد شده است.

مهمترین دلیل موثقه عمار است؛ زیرا روایات دیگر در موارد خاصی وارد

1- وسائل الشیعه، ج 2، ابواب نجاسات، باب 37، ح 5.
2- المقنع، ص 15؛ مستدرک الوسائل، ج 1، ابواب نجاسات، باب 29، ح 1.
3- وسائل الشیعه، ج 1، ابواب ماء مطلق، ح 5.
4- وسائل الشیعه، ج 1، ابواب ماء مطلق، ح 9 .
5- وسائل الشیعه، ج 1، ابواب ماء مطلق، ح 4.