حقوق گذرگاه ها و سد معبر در فقه اسلامی صفحه 46

صفحه 46

1- الوسیله الی نیل الفضیله، 426؛ قواعد الاحکام فی معرفه الحلال و الحرام، 3/655؛ تذکره الفقهاء، 2/195.

2- مجمع الفائده و البرهان فی شرح ارشاد الاذهان ه، 14/258.

3- المجموع فی شرح المهذب، 19/21.

باعث آسیب دیدن عابران نیز نشود؛(1) زیرا در هر دو صورت، مستلزم تجاوز به حریم اموال عمومی است و داشتن حق استفاده از سطح معابر تنها ناظر به کاربری متعارف آن هاست، نه هر نوع تصرف و استفاده ای حتی در غیر از کاربری.(2)

دستگاه های دولتی مجاز هستند بنا به مصالح عمومی، اقدام به چنین کاری نمایند، اما باید توجه داشت که جواز حفاری برای آن ها در صورت احراز ضرورت انجام آن، رافع مسئولیت حقوقی آن ها در تأمین خسارت آسیب دیدگان نیست؛ زیرا خطرساز نبودن حفاری در هنگام شروع و نیاز جامعه به انجام آن، دلیل بر جواز عمل است نه عدم مسئولیت و ضمان. برای اثبات این مطلب می توان به اطلاق مضمون این روایات استناد کرد:

- روایت سماعه: و أمّا ما حفر فی الطریق أو فی غیر ما یملک فهو ضامنٌ لما یسقط فیه؛(3) اما اگر چاهی را در راه یا در خارج از ملک خود حفر کند، ضامنِ چیزی است که در آن سقوط می کند.

- روایت زراره: کلّ من حفر فی غیر ملکه کان علیه الضمان؛(4) هرکس در خارج از ملک خود، چاهی حفر کند، ضمان کسی که از آن آسیب می بیند، بر عهده اوست.

- روایت سکونی: من أخرج میزابا أو کنیفا أو أوتد وتدا أو أوثق دابه

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه