- وقف؛کلیدی در دست نیکان 1
- 1. تعریف وقف 4
- 4. شرایط صحت وقف 6
- 1.4. لزوم خواندن صیغه در وقف 6
- در تحقق و صحت وقف، نیّت تنها کافی است یا صیغه هم باید خوانده شود؟ 6
- آیا در وقف مسجد، قصد مسجدبودن شرط است؟ اگر مکانی برای نمازگزاردن و عبادت کردن مسلمانان وقف شود، حکم مسجد را دارد و احکام مسجد بر آن بار می شود؟ 8
- اینکه تعیین موقوفٌ علیه در صحت وقف شرط است، به چه معناست؟ 9
- آیا قصد قربت در وقف، معتبر است؟ 10
- آیا در وقف توکیل جایز است؟ یعنی شخص می تواند به دیگری وکالت دهد چیزی را از طرف او وقف کند؟ 11
- آیا در صحت وقف بر جهات عمومی و عام المنفعه، قبول معتبر است؟ در وقف بر افراد خاص چطور؟ 12
- 5.4. قبول موقوفٌ علیهم 12
- 2.6.4. قبض در وقف عام 14
- 1.6.4. قبض در وقف خاص 14
- 7.4. دوام در وقف 17
- اشاره 17
- 1.7.4. وقف مشروط به وقت نیاز 20
- 2.7.4. وصیت به وقف پس از مرگ 21
- آیا ممکن است وقف بر تحقق چیز دیگری منوط باشد؟ 22
- اشاره 22
- 9.4. وقف بر خود نباشد 22
- 2.9.4. استفادۀ واقف از وقف بر جهت یا عنوان عام 25
- اشاره 27
- 1.10.4. وقف بر کافر و مرتد 27
- 5. شرایط واقف 28
- 6. شرایط عین موقوفه (مال وقف شده) 29
- 8. احکام وقف 33
- 1.8. تغییر موقوفٌ علیهم 33
- 2.8. تغییر وقف 34
- 3.8. تعمیر موقوفه 35
- 4.8. فروش وقف و متعلقات آن 37
- 7.8. لزوم اجره المثل بر غاصب وقف 46
- 9.8. متولّی وقف 47
- 10.8. ثبوت وقف 57
استفادۀ واقف از آنچه برای جهات عموم مثل مسجدها، مدرسه ها، حرم ها و... وقف می شود، بی شک ، جایز است.(1) بنابراین اگر شخص، فرشی برای حرم امام رضا یا مسجدی وقف کند، خودش به عنوان زائر حضرت رضا یا یکی از اهل مسجد، می تواند روی آن نماز بخواند.
استفادۀ واقف از وقف بر عنوان های عمومی، مانند فقرای محل، چه حکمی دارد؟
بنابه نظر بسیاری مراجع عظام، می تواند استفاده کند؛ اگرچه احتیاط مستحب آن است که خودش استفاده نکند. البته این درصورتی است که از ابتدا قصد نداشته باشد از منافع استفاده کند.(2) بنابراین اگر مثلاً خانه اش را برای زائران امام رضا وقف کرد، سپس خودش، اتفاقی و به عنوان زائر، به آنجا برود، مانعی ندارد از آن استفاده کند؛ اما از ابتدا نباید قصد داشته باشد که خود، به عنوان زائر، از آن استفاده کند.
1- . امام خمینی، تحریرالوسیله، ج 2، ص 66، مسئلۀ 28؛ سیستانی، منهاج، ج 2، ص 396، مسئلۀ 1496؛ وحید، منهاج، ج 3، مسئلۀ 1128؛ صافی، هدایهالعباد، ج2، ص187؛ گلپایگانی، هدایهالعباد، ج2، ص144.
2- . توضیح المسائل مراجع، مسئلۀ 2684؛ امام خمینی، تحریرالوسیله، ج 2، ص 66، مسئلۀ 28؛ صافی، هدایهالعباد، ج2، ص 188؛ گلپایگانی، هدایهالعباد، ج2، ص144؛ وحید، منهاج، ج 3، مسئلۀ 1128؛ سیستانی، منهاج، ج 2، مسئلۀ 1496.