علل الشرائع جلد1 صفحه 10

می کردند آن زمان گذشت و فصل زمستان و بارندگی فرا رسید مردم بت ها را به داخل خانه ها آوردند و در آنجا مستقر کردند، پس از آن پیوسته خداوند عزّ و جلّ را پرستش می کردند تا عصرشان منقضی شد و تمامشان از دنیا رفتند، نوبت به اولاد ایشان که رسید گفتند:

پدران ما این بت ها را می پرستیدند لا جرم ایشان نیز به عبادت همان

بت ها پرداخته و سفارش می کردند که عبادت این معبودان را وامگذارید و معنای آیه شریفه: وَ لا تَذَرُنَّ وَدًّا وَ لا سُواعاً همین است.

باب چهارم سرّ نامیده شدن عود به خلاف

حدیث (1) پدرم رحمه اللَّه علیه فرمود: سعد بن عبد اللَّه، از احمد بن محمّد بن عیسی، از حسن بن محبوب، از نعمان، از برید بن معاویه عجلی برای ما نقل کرد که حضرت ابو جعفر علیه السّلام فرمودند:

علّت نامیده شدن عود که همان درخت معهود است به «خلاف» آن است که ابلیس از این درخت بر خلاف هیئت «ود» «1» صورت سواع را درست نمود این مضمون در ضمن حدیث طولانی بوده که ما محل نیاز و مورد حاجت را از آن برداشتیم.

باب پنجم سرّ فراری و وحشی شدن حیوانات وحشی و پرندگان و درندگان و جانداران دیگر

حدیث (1) محمّد بن موسی بن متوکّل رضی اللَّه عنه برای ما حدیث نمود و گفت: محمّد بن یحیی عطّار از حسین بن حسن بن ابان از محمّد بن اورمه «2»، از عبد اللَّه بن محمّد،

______________________________
(1)- پنج بت بود که آن قوم می پرستیدند به نامهای: ودّ، سواع، یغوث، یعوق و نسر
(2)- جماعتی از شیوخ اهل قم از ابن ولید نقل کرده اند که وی او را اهل غلو می داند و مرحوم علّامه در خلاصه الرجال فرموده: ابن غضائری می گوید: قمیّون او را متّهم کرده اند و حدیثش نفی بوده و فسادی در آن نیست و می فرماید: به نظر من در حدیثش توقف باید نمود.