علل الشرائع جلد1 صفحه 113

حدیث (1) پدرم می فرماید: علی بن ابراهیم بن هاشم، از پدرش، از محمّد بن ابی عمیر، از هشام بن حکم «1»، از حضرت ابی عبد اللَّه علیه السّلام نقل نموده که آن جناب فرمودند:

ملک الموت نزد موسی بن عمران علیه السّلام آمد و بر آن جناب سلام نمود، حضرت فرمود: کیستی؟

ملک الموت گفت: من ملک الموت هستم.

موسی علیه السّلام فرمود: چه حاجت داری؟

گفت: برای قبض روحت آمده ام.

موسی علیه السّلام فرمود: از کجا روحم را قبض می کنی؟

گفت: از دهانت.

موسی فرمود:

چگونه از دهانم قبض روح می کنی و حال آن که با پروردگارم سخن گفته ام؟! گفت: از دو دستت.

موسی فرمود: چگونه از دستهایم قبض روح می کنی و حال آن که با آنها تورات را حمل کرده ام؟! گفت: از دو پایت.

موسی فرمود: چگونه از پاهایم قبض روح می کنی و حال آن که با آنها به طور سینا رفته ام؟! امام علیه السّلام فرمودند: سپس ملک الموت اعضاء و جوارح دیگری غیر از اینها را شمرد و از موسی جوابی شنید، بالاخره گفت: من مأمور شده ام که تو را رها کرده تا خودت اراده مرگ و قبض روحت را بکنی پس موسی علیه السّلام مدّتی درنگ کرد و سپس به شخصی گذشت که قبری می کند، به او فرمود:

می خواهی برکندن این قبر تو را کمک کنم؟

آن شخص عرض کرد: بلی.

امام علیه السّلام فرمودند: موسی علیه السّلام وی را کمک کرد تا قبر کنده شد و لحد آماده گشت آنگاه آن شخص خواست طاق و از در لحد بخوابد تا ببیند چطور است، موسی علیه السّلام به او فرمود: من می خوابم پس موسی علیه السّلام در لحد خوابید بلافاصله جایگاه خود را در بهشت مشاهده کرد (راوی به طور تردید مکان من الجنّه یا منزله