علل الشرائع جلد1 صفحه 117

مور گفت: جهتش آن است که پدرت داود جراحتش را با «ودّ» و محبّت خدا مداوا نمود پس داود نامیده شد «1» و امیدوارم که تو به پدرت ملحق شوی.

سپس مور گفت: می دانی چرا از میان همه موجودات تحت فرمانت باد مسخّر و رام تو گشت؟

سلیمان فرمود: نمی دانم.

مور گفت: خداوند عزّ و جلّ مقصودش این بود که به تو بفهماند اگر تمام مملکت مسخّر تو شوند زوالشان همچون زوال و رها شدن باد از دست تو است، در این وقت بود که سلیمان از سخن مور بخندید.

باب شصت و چهارم سرّ یافت شدن آب و گل در هر کجا که موریانه باشد

حدیث (1) مظفّر بن جعفر بن مظفّر علوی رضی اللَّه عنه می گوید: جعفر بن محمّد بن مسعود، از پدرش، از محمّد بن نصیر، از احمد بن محمّد، از عبّاس بن معروف از علی بن مهزیار، از احمد بن محمّد بن ابی نصر بزنطی و فضاله، از ابان، از ابی بصیر، از حضرت ابی جعفر علیه السّلام نقل کرده که فرمودند: طائفه جنّ

از کاری که موریانه با عصای سلیمان علیه السّلام نمود تشکّر نمودند لذا موریانه را در هیچ کجا نمی بینی مگر آن که در آنجا آب و گل یافت می شود.

حدیث (2) احمد بن زیاد بن جعفر همدانی رضی اللَّه عنه می گوید: علی بن ابراهیم بن هاشم، از پدرش، از علی بن معبد، از حسین بن خالد، از حضرت ابی الحسن علی بن موسی الرّضا علیه السّلام، از پدر بزرگوارش موسی بن جعفر، از پدر گرامش جعفر بن محمّد علیهم السّلام، حضرت فرمودند: روزی سلیمان بن داود علیهما السلام به اصحابش فرمود:

خداوند تبارک و تعالی به من سلطنتی داده که بعد از من زیبنده احدی نیست، باد،