علل الشرائع جلد1 صفحه 148

باب هشتاد و سوّم سرّ فراخ بودن روزی احمقان و ابلهان

حدیث (1) پدرم رضی اللَّه عنه فرمود: محمّد بن یحیی عطّار، از احمد بن محمّد بن عیسی، از علی بن الحکم، از ربیع بن محمّد مسلی، از عبد اللَّه بن سلیمان نقل کرده که وی گفت:

از حضرت صادق علیه السّلام شنیدم که می فرمود:

خدای عزّ و جلّ روزی احمقان و ابلهان را فراخ نموده تا عقلاء عبرت گرفته و بدانند که دنیا با عقل و حیله و چاره اندیشی به دست نمی آید.

باب هشتاد و چهارم سرّ غمگین و محزون شدن و شاد و مسرور گشتن انسان بدون سبب

حدیث (1) پدرم رضی اللَّه عنه فرمود: محمّد بن یحیی عطّار، از محمّد بن احمد بن یحیی، از حسن بن علی، از ابن عبّاس، از اسباط از ابی عبد الرحمن نقل کرده که وی گفت:

محضر امام صادق علیه السّلام عرض کردم: بسا من محزون یا مسرور می گردم و منشأ آن نه اهل و نه مال و نه فرزند می باشد و هیچ سببی برایش نمی بینم، جهت آن چیست؟

حضرت فرمودند: سبب آن هیچ کس نبوده و جهتش صرفا همین است که با انسان فرشته و شیطانی می باشند پس هر گاه سرور و نشاط بر انسان عارض شود از ناحیه نزدیک شدن فرشته به او است و هر زمان که حزن و غم او را فرا گیرد به خاطر نزدیک شدن شیطان به وی می باشد و دلیل بر آن فرموده حقّ تبارک و تعالی است:

شیطان به شما وعده فقر و بی چیزی داده و وادارتان می کند به اعمال زشت ولی حقّ تبارک و تعالی به شما وعده آمرزش و احسان می دهد و او رحمت بی منتها بوده و به همه امور دانا است.

حدیث (2) پدرم رضی اللَّه عنه فرموده: محمّد بن یحیی عطّار از جعفر بن محمّد بن مالک از

احمد بن مدین (از فرزندان مالک بن حارث اشتر) از محمّد بن عمّار، از پدرش، از ابو بصیر