علل الشرائع جلد1 صفحه 162

حرکتش همچون حرکت کرم بوده که هر گاه قسمت مقدّم بدنش قبض و جمع شود مؤخرش منبسط و باز می گردد و به عکس اگر قسمت اخیر بدنش قبض و جمع گردد مقدّم آن منبسط

و باز می شود منی نیز از طرف ستون فقرات به جانب کلیه پرتاب شده و اوّلا و ثانیا جریان پیدا می کند یعنی ابتداء قسمت مقدم رشته منی منبسط شده و به طرف جلو کشیده می شود بعد قسمت مؤخر این رشته منبسط می گردد نظیر گلوله ای که از کمان پرتاب شده و مسافتی را طی می کند.

و اما این که در وقت حرکت مفصل زانو به عقب داده می شود جهتش آن است که انسان در وقت حرکت و راه رفتن قسمت بالای بدنش به طرف جلو میل پیدا می کند لا جرم لازم است قسمت پائین بدن که مفصل زانو باشد به طرف عقب مایل شود تا بدین ترتیب تعادل در حرکت پیدا گردد، پر واضح است اگر مفصل زانو نیز به طرف جلو میل پیدا کند به طور حتم انسان در موقع راه رفتن به زمین خورده و می افتد.

و امّا این که قدم های پا را چرا این طور قرار داد که جلو و پاشنه اش روی زمین واقع شده و قسمت وسط آن از زمین بالا می ایستد؟ جهتش این است که اگر تمام اجزاء قدم و همه کف پا روی زمین واقع شود مانند سنگ آسیا سنگین شده به طوری که حمل و نقلش بدون وسیله امکان ندارد و چون سنگ آسیا بر سر گردی خود قرار گیرد کودک نیز آن را به سهولت حرکت می دهد و اگر به رو بر زمین افتاد مرد بزرگ به سختی آن را جابجا کرده و حرکتش می دهد.

هندی عرضه داشت: این علم را از کجا تحصیل نموده اید؟

حضرت فرمودند: از پدرانم علیهم السّلام و ایشان از رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله اخذ

کرده و آن حضرت از جبرئیل علیه السّلام و جبرئیل از پروردگار عالمیان جلّ جلاله که تمام اجساد و ارواح را خلق کرده اخذ نموده است.

هندی عرضه داشت: راست فرمودید و من شهادت می دهم که معبودی غیر از معبود یگانه وجود نداشته و نیز شهادت می دهم که محمّد صلّی اللَّه علیه و آله رسول خدا و بنده او بوده و تو داناترین اهل زمان خود می باشی.

باب هشتاد و هشتم سرّ این که مبغوض ترین موجودات نزد خدا شخص احمق می باشد