علل الشرائع جلد1 صفحه 168

از حسن بن محبوب، از عمرو بن ابی مقدام از جابر، از حضرت ابی جعفر علیه السّلام نقل کرده که آن جناب فرمودند:

حضرت امیر المؤمنین علیه السّلام فرمودند: هفت هزار سال بعد از ایجاد جنّ و نسناس «1» در روی زمین حقّ تبارک و تعالی اراده نمود که با قدرت بیکرانش خلائق و انسان ها را بیافریند.

سپس حضرت فرمودند: و چون شأن و اراده حقّ تعالی تعلّق گرفت که جناب آدم علیه السّلام را به منظور تدبیر و تقدیر در آسمان ها و زمین که خواسته اش بود بیافریند و خودش از اراده و آنچه متعلّق به آن بود آگاه و عالم بود لا جرم پرده

و حجاب را از طبقات آسمان ها کنار زد، سپس به فرشتگان فرمود: به اهل زمین و مخلوقاتم اعم از جنّ و نسناس بنگرید.

وقتی ایشان به اهل زمین نگریسته و معاصی و خونریزی ها و فسادشان در زمین را مشاهده کردند این معنا بر ایشان گران آمده و سخت برآشفتند و بر اهل زمین تأسّف خوردند و چنان حالت غضب بر ایشان عارض گشت که دیگر مالک آن نبوده و اختیار از آنها سلب گردید لذا به درگاه الهی نالیده و عرضه داشتند:

پروردگارا تو صاحب عزّت و قدرت بوده، جبّار و غالب بر هر چیزی بوده و عظیم الشأن می باشی و اینها مخلوقات ضعیف و ذلیل تو هستند که در زمین بوده و تمام تصرّفات و حرکاتشان در قبضه قدرت تو بوده، با روزی تو زندگانی کرده و با عافیت و سلامتی که تو به ایشان داده ای از نعمت هایت بهره مند می شوند ایشان با این گناهان بزرگ و ارتکاب مخالفت ها معصیت و نافرمانی تو را می نمایند پس چرا از این عصیان متأسف نشده و غضبناک و خشمگین نگشته و انتقام خود را از ایشان نمی گیری و آنچه از ایشان شنیده و می بینی بر تو گران و سخت نمی آید در حالی که بر ما بسیار بزرگ و عظیم جلوه می کند.

وقتی حقّ عزّ و جلّ این سخنان را از فرشتگان شنید فرمود:

من در زمین خلیفه خود را بر ایشان حجّت قرار داده ام.

فرشتگان عرضه داشتند: پروردگارا تو پاک و منزّه هستی، امّا کسی را در زمین حجّت قرار می دهی که فساد کرده و خونریزی می نماید!! در حالی که ما تو را تسبیح

نسناس نوعی از حیوان است که به صورت نصف آدمی بوده و دارای یک گوش و یک دست و یک پای می باشد.