علل الشرائع جلد1 صفحه 197

احمد بن ابی عبد اللَّه، از پدرش، از حمّاد بن عیسی، از ابن اذینه، از ابان بن عیّاش از سلیم بن قیس نقل کرده که وی گفت: از امیر المؤمنین علیه السّلام شنیدم که فرمودند:

فقط اطاعت خدا و رسول و والیان امر واجب است و سرّ این که خدای عزّ و جلّ امر به اطاعت اولو الامر فرموده این است که ایشان معصوم از گناه بوده و پاکیزه اند و هیچ گاه امر به معصیت نمی کنند.

باب صد و سوّم سرّ احتیاج به پیامبر و امام علیهما السّلام

حدیث (1) محمّد بن ابراهیم بن اسحاق طالقانی رضی اللَّه عنه می گوید:

عبد العزیز بن یحیی از مغیره بن محمّد از رجاء بن سلمه، از عمرو بن شمر، از جابر بن یزید جعفی، وی می گوید: محضر ابی جعفر محمّد بن علی الباقر علیهما السّلام عرض کردم: برای چه به نبیّ و امام علیهما السّلام نیاز هست؟

حضرت فرمودند: برای این که عالم بر صالح باقی باشد چه آن که خداوند عزّ و جلّ تا مادامی که نبیّ یا امام در بین مردم می باشند عذاب را از اهل زمین بر می دارد و شاهد بر این کلام فرموده حقّ عزّ و جلّ در قرآن کریم است:

وَ ما کانَ اللَّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِیهِمْ (تا تو در میان آنها هستی حقّ تعالی آنها را عذاب نمی کند).

و رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله نیز فرمودند: ستارگان امان برای اهل آسمان بوده و اهل بیت من امان برای اهل زمین هستند، هنگامی که ستارگان زائل شوند به اهل آسمان مکروه وارد آید و

زمانی که اهل بیت من نباشند به اهل زمین مکروه متوجّه می گردد.

مقصود از «اهل بیت پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله» ائمّه علیهم السّلام هستند که حقّ تعالی طاعت ایشان را مقرون با طاعت خود قرار داده و فرموده است:

یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَطِیعُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِی الْأَمْرِ مِنْکُمْ (ای اهل ایمان خدا و رسول و صاحبان امر ولایت را اطاعت کنید).

و مقصود از صاحبان امر حضرات ائمّه معصومین بوده که از هر آلودگی پاک هستند، مرتکب هیچ گناهی نمی شوند و اساسا کوچکترین عصیانی از آنها سر نمی زند، ایشان مورد تأیید خدا بوده و حقّ عزّ و جلّ به آنها توفیق می دهد و به واسطه ایشان بندگان روزی خورده و بلادشان آباد گشته و قطرات باران از آسمان