علل الشرائع جلد1 صفحه 201

ابی عبد اللَّه، از ابی الحسن علی بن حسین برقی، از عبد اللَّه بن جبله، از معاویه بن عمّار، از حسن بن عبد اللَّه، از پدرانش، از جدّش حسن بن علی بن ابی طالب علیهما السّلام، حضرت فرمودند: چند نفر یهودی خدمت رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله رسیدند اعلم و دانشمندترین آنها پرسید:

برای چه به: محمّد و احمد و ابو القاسم و بشیر و نذیر و داعی نامیده شده اید؟

نبیّ اکرم صلّی اللَّه علیه و آله فرمودند:

امّا به محمّد به خاطر

آن است که در زمین محمود و ستوده می باشم و امّا به احمد به جهت آن است که در آسمان محمود و ستوده هستم و امّا به ابو القاسم، برای این است که حقّ عزّ و جلّ در روز قیامت قسمت و سهم دوزخ را تقسیم نموده و از خلق اوّلین و آخرین آنان که به من کفر ورزیده اند را سهم دوزخ قرار می دهد و قسمت و سهم بهشت را نیز تقسیم کرده آنان که به من ایمان آورده و به نبوّتم اقرار نموده اند را در بهشت قرار می دهد، و امّا به داعی جهتش آن است که من مردم را به دین پروردگارم عزّ و جلّ دعوت می کنم و امّا به نذیر جهتش آن است که هر کس عصیان و نافرمانی مرا نماید او را از آتش جهنّم انذار کرده و می ترسانم، و امّا به بشیر سرّش آن است که هر کس مرا اطاعت کند او را به بهشت بشارت می دهم.

حدیث (2) محمّد بن ابراهیم بن اسحاق طالقانی رضی اللَّه عنه می گوید: احمد بن محمّد بن سعید کوفی، از علی بن حسن بن فضّال، از پدرش نقل کرده که گفت: از حضرت ابا الحسن علیه السّلام سؤال کرده و محضرش عرضه داشتم:

چرا کنیه نبیّ اکرم صلّی اللَّه علیه و آله و ابو القاسم قرار داده شده؟

حضرت فرمودند: زیرا آن جناب فرزندی داشتند به نام «قاسم» پس حضرت را مکنّی به این نام نمودند.

راوی می گوید: عرضه داشتم: ای فرزند رسول خدا آیا من را شایسته می بینید که بیشتر توضیح دهید؟

حضرت فرمودند: بلی، آیا می دانی که رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله فرمودند:

من و علی دو

پدر این امّت هستیم؟

عرض کردم: آری.

فرمود: آیا می دانی رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله پدر تمام امّت است و علی علیه السّلام در بین این امّت به منزله پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله می باشد؟