علل الشرائع جلد1 صفحه 243

یعنی کاش شیعه علی علیه السّلام بودیم و به همین معنا اشاره است آیه شریفه: وَ یَقُولُ الْکافِرُ یا لَیْتَنِی کُنْتُ تُراباً.

حدیث (4) حسین بن یحیی بن ضریس، از معاویه بن صالح بن ضریس بجلّی از ابو عوانه از محمّد بن یزید و هشام زراعی از عبد اللَّه بن میمون طهوی از لیث، از مجاهد، از ابن عمر، وی می گوید: نبیّ اکرم صلّی اللَّه علیه و آله در نخلستان های مدینه از علی علیه السّلام تفحّص و جستجو می نمود و من نیز همراهش بودم که به باغی رسیدیم، پیامبر چشمشان به امیر المؤمنین علیه السّلام افتاد که در زمین مشغول کار بودند و سر و روی آن جناب غبار آلود بود، نبیّ اکرم صلّی اللَّه علیه و آله فرمودند: من مردم را سرزنش نمی کنم اگر کنیه تو را ابو تراب صدا بزنند.

راوی می گوید: صورت علی علیه السّلام دگرگون و رنگ چهره اش تغییر کرده و بسیار در رنج بود، پیامبر اکرم صلّی اللَّه علیه و آله فرمودند آیا تو را خشنود و خرسند بکنم؟

علی علیه السّلام عرضه داشت: آری یا رسول اللَّه.

حضرت دست امیر المؤمنین علیه السّلام را گرفت و فرمود: تو برادر و وزیر و خلیفه من در بین اهلم بوده، دین من را تو اداء کرده و ذمّه ام را تو اجراء می نمایی، کسی که در زمان حیات من تو را دوست بدارد اهل بهشت

است و آن که بعد از من تو را بخواهد خداوند متعال امنیّت و ایمان به او می دهد و آن کس که تو را ندیده بعد از تو دوستت بدارد خداوند امنیّت و ایمان به او داده و در روز قیامت در امان خودش وی را قرار می دهد و کسی که بمیرد و تو را دشمن بدارد به مرگ جاهلیّت از دنیا رفته ولی به آنچه در اسلام عمل کرده مورد محاسبه قرار می گیرد.

باب صد و بیست و ششم سرّ این که امیر المؤمنین علیه السّلام چهار انگشتر به دست می نمودند

حدیث (1) ابو سعید محمّد بن فضل بن محمّد بن اسحاق مذکر معروف به ابو سعید معلم نیشابوری می گوید: ابو جعفر محمّد بن احمد بن سعید از ابو عبد اللَّه محمّد بن مسلم بن زراره رازی از محمّد بن یوسف فریابی از سفیان ثوری از اسماعیل سندی، از عبد خیر، وی می گوید: علی بن ابی طالب چهار انگشتر به دست می نمودند یاقوت به منظور بزرگی، فیروزه به نیّت نصرت و یاری شدن، حدید چینی به قصد