علل الشرائع جلد1 صفحه 270

باب صد و چهلم سرّ فرموده رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله: کسی که مرا به خروج برج آذار بشارت دهد اهل بهشت می باشد

حدیث (1) محمّد بن احمد سنانی و احمد بن حسن قطان و حسین بن ابراهیم بن احمد بن هشام مؤدّب و علی بن عبد اللَّه ورّاق و علی بن احمد بن محمّد دقّاق رضی اللَّه عنهم جملگی از ابو العبّاس احمد بن یحیی بن زکریّا قطان از بکر بن عبد اللَّه بن حبیب، از تمیم بن بهلول، از پدرش، از ابی الحسن عبدی از سلیمان بن مهران، از سعید بن جبیر، از ابن عبّاس، وی گفت: روزی نبیّ اکرم صلّی اللَّه علیه و آله در مسجد قبا نشسته بودند و جمعی از صحابه به نزد آن حضرت شرف حضور داشتند حضرت فرمودند: اوّلین کسی که بر شما وارد شود اهل بهشت است، اصحاب که این کلام را شنیدند برخی از آنها از جا برخاسته و بیرون رفتند و هر کدام سعید داشتند زودتر از دیگری به مسجد برگردد تا اوّلین نفر محسوب شده و بدین ترتیب مستوجب بهشت گردد، پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله از حرکت ایشان آگاه گردید، خطاب به جماعت باقیمانده کرده و فرمودند: به زودی جماعتی بر شما وارد می شوند که هر یک بر دیگری پیشی می گیرد، آن که بشارت بمن دهد که ماه آذار خارج شده اهل بهشت می باشد، جماعتی که بیرون رفته بودند بازگشتند و در میان ایشان ابو ذر رحمه اللَّه علیه بود، رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله فرمودند:

در چه ماهی از ماههای رومی هستیم؟

ابو ذر عرض کرد: یا رسول اللَّه ماه آذار خارج شده است.

پیامبر صلّی

اللَّه علیه و آله فرمودند: من خود این را می دانستم منتهی خواستم این جماعت بدانند که تو مردی از اهل بهشت هستی و چگونه این طور نباشد و حال آن که بعد از من تو را به جرم محبّتت به اهل بیت من از حرم من طرد می کنند و از آن پس تنها زندگی کرده و غریب و تنها خواهی مرد و جماعتی به واسطه تو سعادتمند خواهند شد، آنان کسانی هستند که در تجهیز و تدفین تو سعی خواهند نمود، ایشان رفقاء من در بهشت جاوید خواهند بود، همان بهشتی که حقّ تعالی وعده اش را به متّقین داده است.