علل الشرائع جلد1 صفحه 357

باب صد و هفتادم سرّ نامیده شدن حضرت موسی بن جعفر علیه السّلام به کاظم

حدیث (1) علی بن عبد اللَّه ورّاق رضی اللَّه عنه از سعد بن عبد اللَّه از احمد بن ابی عبد اللَّه برقی، از پدرش، از ربیع بن عبد الرّحمن نقل کرده که وی گفت: به خدا سوگند حضرت موسی بن جعفر علیهما السّلام از فراستمندانی بود که می دانست پس از رحلتش از دنیا چه کسی بر او وقف نموده و امامت امام بعدی را انکار می کند ولی با این حال غیظ خود را بر ایشان فرو می برد و آنچه را که از ایشان می دانست ابراز و اظهار نمی نمود فلذا به کاظم نامیده شد.

باب صد و هفتاد و یکم سرّ پدید آمدن مسلک وقف بر حضرت موسی بن جعفر علیهما السّلام

حدیث (1) محمّد بن الحسن بن احمد الولید رضی اللَّه عنه از محمّد بن یحیی العطّار، از احمد بن حسین بن سعید، از محمّد بن جمهور، از احمد بن فضل، از یونس بن عبد الرّحمن نقل کرده که وی گفت: حضرت ابو الحسن موسی بن جعفر علیهما السّلام از دنیا رفتند در حالی که باقی نماند نزد وکلاء حضرت مگر مال فراوانی و همین سبب وقف و انکار آنها نسبت به موت آن جناب شد چه آن که نزد زیاد قندی هفتاد هزار دینار و نزد علی بن ابی حمزه سی هزار دینار بود، سپس یونس به عبد الرحمن می گوید: وقتی امر را چنین دیده و حقّ مبیّن گشت و به امر حضرت ابی الحسن الرضا علیه السّلام و امامت آن بزرگوار واقف شدم سخنرانی کرده و مردم را به طرف آن جناب خواندم وقتی این خبر به سمع آن دو رسید نزد من فرستاده و به من گفتند: چه داعی بر این کار داری اگر مال می خواهی ما تو را از

مال بی نیاز می گردانیم و هر دو برای من ده هزار دینار ضمانت کرده و گفتند: از این کار خودداری کن، من از پیشنهاد آنها و اطاعتشان امتناع ورزیده و گفتم: از ائمّه صادقین علیهم السلام روایت به ما رسیده که وقتی بدعتها ظاهر شد عالم باید علمش را ظاهر کند و الّا نور ایمان از او سلب می شود من جهاد در راه امر خدا را در هیچ حال رها نمی کنم، ایشان از من سخت ناراحت شده و عداوت با من را به دل گرفتند.