علل الشرائع جلد1 صفحه 436

اگر بر امّتم مشقّت نمی داشت هر آینه به آنها امر می کردم با هر نمازی مسواک کنند.

باب دویست و بیست و دوّم سرّ این که در وقت بلند شدن برای نماز شب مسواک کردن سنّت گردیده است

حدیث (1) پدرم رحمه اللَّه علیه از علی بن ابراهیم، از پدرش، از کسی که ذکرش کرده، از عبد اللَّه بن حمّاد، از ابن بکر بن ابی سماک، وی می گوید حضرت ابو عبد اللَّه علیه السّلام فرمودند:

هر گاه در شب بلند شدی مسواک کن چه آن که فرشته ای نزد تو خواهد آمد و دهانش را بر دهانت می گذارد پس حرفی نخوانی و سخنی نگویی مگر آن که آن را به آسمان می برد پس چه خوب است دهانت خوشبو باشد.

باب دویست و بیست و سوّم سرّ این که زنان نبی اکرم صلّی اللَّه علیه و آله وقتی غسل جنابت می کردند زردی عطر را بر اجساد خود باقی گذارده و بر طرف نمی کردند

حدیث (1) پدرم رحمه اللَّه علیه از سعد بن عبد اللَّه، از ابراهیم بن هاشم، از نوفلی، از سکونی، از حضرت جعفر بن محمّد، از پدرش، از آباء کرامش علیهم السلام نقل کرده که فرمودند: زنان پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله وقتی غسل جنابت می کردند زردی عطر را بر اجساد خود باقی می گذاردند زیرا پیامبر کرام صلّی اللَّه علیه و آله به آنها امر کرده بود آب را بر اجساد خود بریزند.

باب دویست و بیست و چهارم سرّ این که زن حائض روزه را قضا نموده ولی نماز را قضا نمی کند

حدیث (1) پدرم رحمه اللَّه علیه از سعد بن عبد اللَّه از احمد بن ادریس، از محمّد بن احمد، از محمّد بن عبد الجبّار، از علی بن مهزیار نقل کرده که وی گفت: زنی محضر آن