علل الشرائع جلد1 صفحه 449

باب دویست و چهل و دوّم سرّ این که وزن سیزده درهم و ثلث درهم کافور برای میّت مستحب شده

حدیث (1) پدرم رحمه اللَّه علیه و محمّد بن الحسن از محمّد بن یحیی عطّار، از محمّد بن احمد از ابو اسحاق ابراهیم بن هاشم، از ابن سنان نقل کرده که وی به طور مرفوع این حدیث را روایت نموده، فرمود:

سنّت در حنوط آن است که سیزده درهم و ثلث درهم کافور مصرف نمایید.

محمّد بن احمد می گوید: روایت کرده اند که جبرئیل علیه السّلام بر رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله نازل شد و حنوطی که وزنش چهل درهم بود را به آن جناب تسلیم کرد، رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله آن را سه جزء نمودند، جزئی برای خود و جزئی برای علی علیه السّلام و جزئی را به فاطمه سلام اللَّه علیها دادند.

باب دویست و چهل و سوّم سرّ این که برای میّت جریده و چوب می گذارند

حدیث (1) پدرم رحمه اللَّه علیه از سعد بن عبد اللَّه، از یعقوب بن یزید، از حمّاد بن عیسی، از حریز، از زراره، از حضرت ابی جعفر علیه السّلام نقل کرده، زراره می گوید: محضر امام علیه السّلام عرض کردم: چرا برای میّت جریده و چوب می گذارند؟

حضرت فرمودند: به خاطر آن که مادامی که آن چوب تازه است عذاب و حساب از او دور می شوند، حساب و عذاب کلا در یک روز و یک ساعت واقع می شوند و آن زمانی است که میّت داخل قبر شد و مردم از سر قبر مراجعت کردند، این دو چوب را برای همین همراهش می گذارند و بعد از آن که خشک هم بشوند دیگر نه عذابی خواهد بود و نه حسابی ان شاء اللَّه تعالی.

باب دویست و چهل و چهارم سرّ این که در نماز میّت پنج تکبیر بر آن گفته می شود

حدیث (1) پدرم رحمه اللَّه علیه از سعد بن عبد اللَّه از احمد بن محمّد، از علی بن حکم، از عثمان بن عبد الملک، از ابو بکر حضرمی از حضرت ابی عبد اللَّه علیه السّلام نقل کرده که آن