علل الشرائع جلد1 صفحه 95

در حالی که فرعون غرق می گشت به او خطاب شد: اکنون باید ایمان بیاوری؟ و حال آن که پیش از این عمری را به نافرمانی سپری نمودی و از فسادکنندگان بودی، پس ما امروز بدنت را برای عبرت خلائق و بازماندگانت به ساحل نجات می رسانیم و این در حالی بود که فرعون از فرق تا قدم در آهن و زره فلزی بر تن استوار کرده بود، باری وقتی فرعون غرق شد حقّ عزّ و جلّ جثّه او را از داخل آب بر زمینی مرتفع پرتاب کرد تا بر آیندگان علامتی بوده و آن را دیده و مشاهده کنند که:

با آن که به واسطه آهن جثّه ثقیل و سنگین بوده چطور روی آب قرار داشت در صورتی که اقتضای جسم ثقیل آن است که زیر آب رود و نه بالای آب واقع شود و این خود علامت و نشانه ای بود.

سپس امام علیه

السّلام فرمودند:

و غرق فرعون علّت دیگری نیز داشت و آن این بود که وقتی در آستانه غرق شدن قرار گرفت به موسی علیه السّلام استغاثه کرد نه به خدای عزّ و جلّ لذا حقّ تبارک و تعالی به جناب موسی وحی نمود ای موسی فرعون را پناه ندهی زیرا تو او را نیافریدی، و اگر به من پناه آورده بود البته به فریادش رسیده بودم.

باب پنجاه و چهارم سرّ نامیدن خضر علیه السّلام به خضر و ذکر آن حضرت علل افعال سه گانه ای (شکافتن کشتی، کشتن غلام، بپا داشتن دیوار) که جناب موسی علیه السّلام را به غضب آوردند

حدیث (1) احمد بن حسن قطان می گوید: حسن بن علی سکری، از محمّد بن زکریا جوهری بصری از جعفر بن محمّد بن عماره از پدرش، از حضرت جعفر بن محمّد علیهما السّلام نقل کرده که آن جناب فرمودند:

خضر علیه السّلام پیامبر مرسلی بود که حقّ تعالی او را به سوی قومش فرستاد، وی ایشان را به توحید و وحدانیّت حقّ و اقرار به انبیاء و فرستادگان و کتب آسمانی او جلّ و علا دعوت نمود، از نشانه ها و معجزات آن حضرت این بود که هیچ گاه بالای چوب خشک یا زمین ساده بی گیاهی نمی نشست مگر آن که بلافاصله آن چوب یا خاک سبز می شد و به خاطر همین او را خضر نامیدند.