لوامع صاحبقرانی، مقدمه، ص: 1 صفحه 314

درخت میوه داری که میوه داشته باشد.

(و العلّه فی ذلک ما قال ابو جعفر الباقر صلوات اللَّه علیه انّ للّه تبارک و تعالی ملائکه و کلّهم بنبات الأرض من الشّجر و النّخل فلیس من شجره و لا نخله الا و معها من اللَّه عزّ و جلّ ملک یحفظها و ما کان منها و لو لا انّ معها من یمنعها لأکلتها السّباع و هو امّ الارض اذا کان فیها ثمرتها و انّما نهی رسول اللَّه صلّی اللَّه علیه و آله ان یضرب احد من المسلمین خلاءه تحت شجره او نخله قد اثمرت لمکان الملائکه الموکّلین بها قال و لذلک تکون الشّجر و النّخل أنسا اذا کان فیه حمله لأنّ الملائکه تحضره) و علت کراهت یا عدم جواز آنست که مصنف به سند کالصحیح در علل روایت کرده است که حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه علیه فرمودند که اللَّه تبارک و تعالی را فرشتگانی چند هست که موکل ساخته

است ایشان را به آن چه از زمین می روید از درختهای میوه و درختان خرما، پس هر درختی که هست از درختان میوه و درختان خرما البته اللَّه تبارک و تعالی ملکی مقرر ساخته است که محافظت آن درخت و میوه های آن درخت بکند و اگر نه حفظ این فرشتگان باشد هر آینه اینها را بخورند درندگان و جانوران زمین وقتی که میوه داشته باشند.

و از این جهت است که حضرت رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله نهی فرمودند از آن که احدی از مسلمانان به قضای حاجت رود در زیر درخت میوه، یا درخت خرمائی که میوه داشته باشد از جهت فرشتگانی که موکلند به آن درختان، پس حضرت فرمود که از این جهت است که درختان میوه، و خرما در وقت بار برداشتن انسند و مؤمنان می خواهند که در زیر آن درختها ساکن شوند هر چند میوه آنها نرسیده باشد یا میوه نخواهند بلکه از جهت فرشتگانی که در آنجا حاضرند به آن ها انس دارند.