لوامع صاحبقرانی، مقدمه، ص: 1 صفحه 395

ابو هریره در صحاح سته روایت کرده اند.

و ممکن است که حضرت بر سبیل طنز و سخریه فرموده باشند و از این باب اخبار خواهد آمد، و بر تقدیر موافقت حق حضرت فرقی نفرمودند میان بول و خواب، در همین حدیث نمی یابم که چه چیز باعث صدوق شده است که در خواب این مبالغه فرموده است و در غیر خواب مساهله و حق این است که هر دو بر سبیل کراهت است زیرا که اخبار صحیحه وارد شده است که جنب و غیر آن دست را داخل ظرف می توانند کرد پیش از شستن هر گاه دست ایشان نجس نباشد، و اگر نجس باشد آب را بریزند.

و از آن جمله حدیث صحیح محمد بن مسلم، و حدیث صحیح شهاب بن عبد ربه، و حدیث موثق سماعه، و حدیث قوی ابو بصیر است.

(فان ادخلها فی الماء من حدث البول و الغائط قبل ان یغسلها ناسیا فلا بأس به الّا ان یکون فی یده قذر ینجّس الماء) پس اگر دست را داخل آب کند بعد از حدث بول یا غایط پیش از آن که دست را بشوید از روی فراموشی باکی نیست مگر آن که در دستش نجاستی باشد که آب را نجس کند. و احادیث صحیحه بر این مضمون وارده شده است و لیکن فرقی نیست میان خواب و غیر آن.

(و الوضوء

مرّه مرّه و من توضّأ مرّتین لم یوجر، و من توضّأ ثلاثا فقد ابدع) و وضو یک مرتبه یک مرتبه است و کسی که دو مرتبه وضو بسازد ثواب ندارد بر مرتبه ثانی و کسی که سه مرتبه وضو بسازد بدعت کرده است. و این حدیث را شیخ بسند قوی از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه علیه روایت کرده است و گذشت.

(و من مسح باطن قدمیه فقد تبع وسواس الشّیطان) و کسی که مسح کشد شکم پاها را بتحقیق که متابعت نموده است وسوسه شیطان را، یا