لوامع صاحبقرانی، مقدمه، ص: 1 صفحه 467

این تشبیهات از جهت عامه که در مجلس ایشان حاضر می بوده اند می کرده اند، و گاهی از جهت آن که اصحاب آن حضرت مباحثه نمایند با ایشان به امثال اینها آنها را ملزم سازند، و آن که مقید ساختند به کوچک بنا بر این است که غالب اوقات کرمهای بزرگ آلوده به نجاست می باشند.

و حدیثی دیگر بسند حسن کالصحیح کلینی از ابن ابی عمیر روایت نموده است از حسن پسر برادر فضیل از فضیل از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه علیه که از آن حضرت پرسیدند از شخصی که بیرون می آید از او مثل تخم کدو از کرم حضرت فرمودند که بر او وضو نیست.

و شیخ رحمه اللَّه این حدیث را از پسر برادر فضیل روایت کرده است از آن حضرت صلوات اللَّه علیه که فرمودند که علیه وضوء و ظاهر است که لیس از قلم افتاده است و اگر نه الوضوء می بایست بخلاف آن که لیس باشد بی الف لام می باید. و معلوم نیست که این سهو از قلم شیخ شده است یا از قلم دیگران چون شیخ این حدیث را از کافی نقل نکرده

است بلکه از کتاب حسین بن سعید نقل کرده است که او از ابن ابی عمیر روایت کرده است.

و در این روایت فضیل هم افتاده است اگر چه محتمل است که فضیل که سؤال کرده باشد حضرت فرموده باشد که وضو نیست به اعتبار آن که آلوده نبوده است پسر برادرش که پرسیده باشد به اعتبار آلوده گی بفضله فرموده باشد و لیکن بعید است.

(و هذا اذا لم یکن فیه ثفل، فاذا کان فیه ثفل ففیه الاستنجاء و الوضوء) و این که وضو واجب نیست در صورتی است که کرم آلوده به نجاست نبوده باشد که اگر آلوده بفضله باشد در آن استنجا هست و موجب وضوست و این مضمون بعنوان موثق از عمار ساباطی منقول است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه علیه.