لوامع صاحبقرانی، مقدمه، ص: 1 صفحه 567

سعیی و اجعل ما عندک خیرا لی اللَّهمّ اجعلنی من التّوّابین و اجعلنی من المتطهّرین

و کلینی این دعا را روایت کرده است که

اللَّهمّ طهّر قلبی و زکّ به عملی و تقبّل سعیی و اجعل ما عندک خیرا لی.

و اگر هر دو را بخواند بهتر است و اگر این جمله: و زکّ به عملی را داخل کند در دعای اول بعد از: طهّر قلبی ظاهرا عمل بهر دو روایت کرده خواهد بود.

و ترجمه اش اینست که: خداوندا دل مرا از هر بدی پاک گردان و چنانکه بامر تو ظاهر را پاک می گردانم تو باطن را پاک گردان از ریا و حسد و کینه مؤمنان و تکبر و عجب و سایر صفات رذیله، و به سبب این تطهیر اعمال مرا پاکیزه گردان چون حق سبحانه و تعالی فرموده است که إِنَّما یَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِینَ «1» یعنی حق سبحانه و تعالی قبول نمی کند عبادات را مگر از کسانی که پرهیزکار باشند از هر بدی.

و هیچ شک نیست که بدیهای دل بدتر است از بدیهای بدن بلکه بدیهای دل مؤثر است در بدیهای بدن، و یا آن که چون صفات رذیله را بیرون کردی بعوض آنها صفات حسنه را داخل کن چون ریا بیرون رود اخلاص درآید که کارهای من همگی موافق رضای تو باشد، و چون حسد بیرون رود شفقت علی خلق اللَّه داخل شود، و کینه بدر رود و محبت دوستان خدا داخل شود، و تکبر بیرون رود و تواضع با خدا و خلق داخل شود، و عجب بیرون رود و خود را از همه

کس زبون تر دانستن داخل شود، و یاد مخلوقین در رود و ذکر و معرفت الهی داخل شود، و محبت غیر خدا بیرون رود و محبت الهی داخل شود، و بر این قیاس.

و قبول کن سعی مرا در طاعت و عبادت تو هر چند لایق درگاه تو نیست