لوامع صاحبقرانی، مقدمه، ص: 1 صفحه 610

خود کنند یا بدارند جمیع را که نظر به فروج ایشان کنند در شب می فرمودند که گاه هست زرد می باشد خون حیض و گاه هست تیره می باشد خاکستری کی در شب تشخیص می توانند کرد بلکه تشخیص آن به پنبه می باید کرد و بهتر ظاهر می شود و مع هذا بی ضرورتی نظر به فرج دیگران کردن حرامست.

و این دو حدیث را کلینی در باب استبرا آورده است و اگر مشدد نیز بخوانیم این معنی مراد است و اگر مخفف خوانیم از بابت و لا تقتلوا أنفسکم که مراد نفس دیگرانست مجملا باب افعال و تفعیل انسب است و لیکن بمعنی مذکور.

(و سال عبید اللَّه بن علیّ الحلبیّ ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه علیه عن الحائض ما یحلّ لزوجها منها قال تتّزر بازار إلی الرّکبتین و تخرج سرّتها ثمّ له ما فوق الازار و ذکر عن ابیه صلوات اللَّه علیهما انّ میمونه کانت تقول انّ النّبیّ صلّی اللَّه علیه و آله کان یأمرنی اذا کنت حایضا ان اتّزر بثوب ثمّ اضطجع معه فی الفراش) و به اسانید صحیحه روایت کرده است حلبی از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه علیه که از آن حضرت سؤال کرد که از حایض چه چیز حلالست بر شوهرش حضرت فرمودند که لنگی می بندد تا

زانوها و نافش را بیرون می کند و بالای ازار از اوست یعنی از طرفین مثل ساق و سینه یا دست بر بالای لنگ می تواند گذاشت و به زیر آن نمی تواند برد و آن حضرت صلوات اللَّه علیه از پدرش صلوات اللَّه علیه نقل کرد که میمونه زوجه حضرت سید مرسلین صلی اللَّه علیه و آله می گفت که آن حضرت می فرمودند در وقتی که من حایض می بودم که لنگی ببندم و با آن حضرت بخوابم.

و باین حدیث سید مرتضی رضی اللَّه عنه قایل شده است و جایز نمی داند تمتع بردن از حایض را از ناف تا زانو مگر از فوق لنگ. و چند حدیث دیگر