لوامع صاحبقرانی، ج 7، ص: 3 صفحه 128

رسول اللَّه من این عمل را از جهه رضای الهی کردم عمل مرا

ضایع مگردان حضرت فرمودند که شفاعت ما ترا به حال خود است و این قلیل را قبول کن که ما اهل بیتیم که چیزی که دادیم پس نمی گیریم قبول کرد، و سال دیگر کعبه را خراب کرد و اگر کسی شک کند در کفر او البته کافر است و شکی نیست که از برای به درک رفتن آن ملعون پیش از اجلش این اعمال قبیحه کافی است پس نسبت باین شعر دادن دور نیست که از این جهه باشد که حق سبحانه و تعالی گناه آن اعمال را به آخرت انداخته باشد تا چیزی از عذاب او مخفف نشود (و قال ابو جعفر صلوات اللَّه علیه ما من عبد یؤثر علی الحجّ حاجه من حوائج الدّنیا إلّا نظر إلی المحلّقین قد انصرفوا قبل ان تقضی له تلک الحاجه) و به اسانید متکثره منقول است از ابو حمزه که حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه علیه فرمودند که هر بنده که اختیار کند بر حج کاری از کارهای دنیوی را البته نظر خواهد کرد که حاجیانی که سرها تراشیده اند برگشته باشند پیش از آن که انکار ساخته شده باشد.

و این معنی مجربست و کارها همه بی توفیق الهی متحقق نمی شود و چون او ترک حج نمود حق سبحانه و تعالی نیز سلب توفیق می کند و آن کار ساخته نمی شود و قبل از بعثت موسی سر را می گذاشتند و در عمری که یک بار حج می کردند سر می تراشیدند موافق سنت حضرت ابراهیم علیه السّلام، و چون عرب بت پرستی را اختیار نمودند بسیاری از فروع دین را نیز ترک نموده بودند، و چون حضرت سید المرسلین صلّی اللَّه

علیه و آله فرمودند که در حج و عمره سر را بتراشند بر ایشان بسیار شاق بود أولا بتدریج سر تراشیدن