لوامع صاحبقرانی، ج 7، ص: 3 صفحه 267

است که مَنْ دَخَلَهُ کانَ آمِناً و لیکن چون نسخ مختلف است جزم بجواز سردادن سباع طیر نمی توان کرد و احوط آنست که بیرون حرم سر دهند (و روی عنه معاویه بن عمّار انّه قال لا باس بقتل النّحل و البقّ فی الحرم و قال لا باس بقتل القمّله فی الحرم و غیره) و به اسانید صحیحه منقولست از معاویه که حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه علیه فرمودند که باکی نیست در کشتن زنبور عسل.

و در تهذیب بدو سند صحیح روایت کرده است از معاویه همین حدیث را و به جای نحل نمل است و ظاهرا تصحیف از نساخ این کتاب شده است و خواهد آمد نهی از کشتن نحل و نمل مورچه است و هم چنین پشه را می توان کشت در حرم و باز فرمودند که باکی نیست در کشتن شپش در حرم و غیر حرم اما در احرام نمی تواند کشت چنانکه خواهد آمد (و روی عبد اللَّه بن سنان عنه صلوات اللَّه علیه انّه قال کلّ ما لم یصفّ من الطّیر فهو بمنزله الدّجاج) و در صحیح از عبد اللَّه منقول است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه علیه فرمودند که هر چه مانند کبوتر نمی پرد بمنزله مرغ خانگی می باشد و نشنیده ام تا بحال که مرغی باشد که نپزد و مانند مرغ باشد پس محتمل است که مراد حضرت این باشد که مانند مگس و پشه و کیک را می توان گشت و طیر بمعنی پرنده باشد یا بحسب واقع باشد و ما ندانیم یا

مراد دجاج حبشی باشد و دجاجی که در حدیث است دجاج متعارف باشد و چون غرابتی داشت کلینی و شیخ این حدیث را ذکر نکرده اند، و ظاهر این حدیث آنست که جوجه مرغان پرنده مراد باشد و چنین نیست بلکه مرغی که نوع آن مرغ پرد جوجه اش بلکه تخم آن نیز حرامست مانند صید و کفاره دارد چنانکه گذشت و خواهد آمد و اللَّه تعالی یعلم

باب ما جاء فی السّفر إلی الحجّ و غیره من الطّاعات

این بابی است در بیان اصل سفر حج و غیر آن از سفرهایی که مطلوب حق سبحانه و تعالی است چون امر بسفر شده است پس می باید که مطلوب شارع باشد و اگر از جهه تجارت رود می باید که قصدش از سفر توسعه بر عیال یا نفع مساکین باشد و عبث بسفر نرود چون مشقت بسیار در سفر هست (و روی عمر بن ابی المقدام عن ابی عبد اللَّه صلوات اللَّه علیه قال فی حکمه آل داود علیه السّلام انّ علی العاقل ان لا یکون ظاعنا الّا فی ثلاث تزوّد لمعاد او مرمّه لمعاش او لذّه فی غیر محرّم) و کالصحیح منقولست که حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه علیه فرمودند که از جمله سخنانی که حضرت داود به آن ملهم شدند این بود که فرمودند و در حدیث کالصحیح از اصبغ منقول است که حضرت امیر المؤمنین صلوات اللَّه علیه به حضرت امام حسن فرمودند که بر عاقل لازم است که از مسکن یا شهر خود بیرون نرود مگر بواسطه سه چیز یکی.

جهه توشه آخرت مثل سفر حج و جهاد و زیارات ائمه معصومین صلوات اللَّه علیهم، یا زیارت مؤمنان، و تشییع جنازه ایشان، و صله ارحام و

امثال اینها.

یا از جهه تحصیل چیزی که از جهه تعیش و زندگانی در کار است مانند تجارات،