لوامع صاحبقرانی، ج 7، ص: 3 صفحه 386

نزد خانه محترمت: چنان کن که دلهای جمعی از مردمان مایل شوند به ایشان و بیایند به نزد ایشان، و روزی کن ایشان را از انواع میوها تا آن که شاید که ایشان شکر کنند نعمتهای ترا حق سبحانه و تعالی دعای او را مستجاب گردانید و امر فرمود که جبرئیل قطعه از اردن که از بلاد شام است از آنجا جدا کرد با درختان و میوها و آورد و هفت مرتبه بر دور کعبه گردانید و در حجاز جا داد آن را، با آن که هوای گرم مکه معظمه و مدینه مشرفه و آن حدود به مرتبه گرم است که وصف نمی توان کرد حجازی را که در حوالی آنجاست به مرتبه خوش هوا گرم نیست که جمعی گفتند که یخ می بندد و انواع میوها در آنجاست که در مکه معظمه صرف می شود و میل قلوب به مرتبه ایست که هر چند بیشتر روند به مکه معظمه بیشتر رغبت می شود، و اظهر میلی است که مؤمنان را هست با ذرّیت مطهره آن حضرت که آن حضرت سید المرسلین و ائمه معصومینند که عالمیان به ایشان رغبت و محبت دارند و به زیارت قبور ایشان می روند و بمعنی ثانی روایات

بسیار وارد شده است و حق سبحانه و تعالی نیز فرموده است محبت ایشان را در آیه کریمه إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا و آیه قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبی که گذشت و خواهد آمد.

(و فی روایه رفاعه ابن موسی عن ابی عبد اللَّه صلوات اللَّه علیه قال وقّت رسول اللَّه صلی اللَّه علیه و آله العقیق لأهل نجد و قال هو وقت لما أنجدت الارض و أنتم منهم و وقّت لأهل الشّام الجحفه و یقال لها المهیعه) و در روایت صحیح رفاعه منقول است که آن حضرت فرمودند که حضرت سید المرسلین صلّی اللَّه علیه و آله وادی عقیق را از جهه اهل نجد