لوامع صاحبقرانی، ج 7، ص: 3 صفحه 395

جامه احرام را به پوش و باید که چنان کنی که در اول ظهر از اینها فارغ شده باشی و اگر نزد زوال نباشد.

ضرر ندارد و لیکن محبوبتر نزد من آنست که فراغ از اینها نزد زوال باشد و بر این مضمون احادیث صحیحه دیگر نیز وارد شده است و همه بر سبیل استحباب است الا غسل که قول به وجوبش هست چنانکه در مرسله یونس گذشت که سه غسل فرض است یکی غسل احرام، و احادیث بسیار بلفظ امر وارد شده است احوط آنست که ترک نکند و قصد وجوب و ندب نیز نکند بلکه بقصد قربت واقع سازند خواه غسل احرام حج باشد و خواه احرام عمره، دیگر

کندن جامهای دوخته را و پوشیدن ندوخته را بقصد وجوب واقع ساختن بهتر است (و روی معاویه بن وهب قال سالت ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه علیه و نحن بالمدینه عن التّهیّؤ للإحرام فقال اطل بالمدینه و تجهّز بکلّ ما ترید و اغتسل ان شئت و ان شئت استمتعت بقمیصک حتّی تاتی مسجد الشّجره) و به اسانید صحیحه منقولست از معاویه که گفت سؤال کردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه علیه در وقتی که در مدینه بودم از مهیا شدن و پاکیزه ساختن خود از جهه احرام حضرت فرمودند در شهر نوره بکش و تهیه و پاکیزه گی خود را به جا آور به آن چه سابقا مذکور شد بهر نحو که خواهی یعنی همه آن چه مذکور شد یا بعضی از آن را و اگر خواهی در شهر غسل می توان کرد و اگر چه فاصله بشود ضرر ندارد و اگر خواهی بعد از غسل پیراهن که مخیط است می توانی پوشیدن تا بمسجد شجره.

و مطلب این است که مقدمات احرامات را پیش از میقات به جا می توان