لوامع صاحبقرانی، ج 7، ص: 3 صفحه 444

صلوات اللَّه علیهم یا صحابه و تابعین چنانکه در حدیث سابق مذکور شد گوسفند و گاو را تقلید می کردند و بس، چون جمعی از عامه گاو را اشعار می کنند و بدعتست بلکه اشعار مخصوص شتر است و تقلید شامل هر سه است و در این اوقات مردمان ترک کرده اند و مقرر بود که در گردن شتر و گاو و گوسفند می کردند ریسمانی یا تسمه پوستی، چون جمعی از عامه اشعار نمی کردند که عبث آزار دادن حیوانست و تقلید نمی کردند که فایده ندارد ائمه هدی صلوات اللَّه علیهم می فرمایند که بندگان را اطاعت می باید کرد و اکثر علل شرایع مخفی است و اینها اقاویل ملاحده است.

(و روی معاویه بن عمّار عن ابی عبد اللَّه صلوات اللَّه علیه فی رجل ساق هدیا و لم یقلّده و لم یشعره قال قد أجزأ عنه ما اکثر ما لا یقلّد و لا یشعر و لا یجلّل.)

و به اسانید صحیحه منقولست که از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه علیه پرسیدند از شخصی که هدی را براند و اشعار و تقلید آن را نکرده باشند حضرت فرمودند که از او مجزی است چه بسیار است آن چه آن را تقلید و اشعار و جل نمی کنند، و ظاهرا از جهه تعظیم هدی مستحب است که جلهای قیمتی کنند آن را

و جلها را بعد از ذبح تصدق نمایند.

(و روی الحسن ابن محبوب عن جمیل بن صالح عن الفضیل بن یسار قال قلت لأبی عبد اللَّه صلوات اللَّه علیه رجل احرم من الوقت و مضی ثمّ انّه اشتری بدنه بعد ذلک بیوم او یومین فاشعرها و قلّدها و ساقها فقال ان کان ابتاعها قبل ان یدخل الحرم فلا باس قلت فانّه اشتراها قبل ان ینتهی إلی الوقت الّذی یحرم منه فاشعرها و قلّدها