- [کتاب الحج ] 1
- باب علل الحج 1
- جلدهفتم 1
- [مقدمه مصنف ] 1
- [کعبه و شکل آن ] 6
- [وجه نام گذاری بیت الحرام ] 8
- [بیت العتیق ] 9
- [وجه بوسیدن حجر و وضع آن در رکن ] 10
- [حجر از بهشت آمده ] 12
- [استلام حجر] 13
- [مقدار حرم ] 13
- [وجه تسمیه حطیم ] 14
- [رکن یمانی ] 16
- [بلندی کعبه ] 18
- [طواف خارج حجر] 19
- [نامگذاری به بکه ] 21
- [هدیه برای کعبه ] 22
- [تجدید بنای کعبه بدست قریش ] 23
- [اولین کسی که برای خانه های مکه در گذاشت ] 24
- [مکروه است اقامت دایمی در مکه ] 25
- [شیرینی آب زمزم ] 26
- [چرا کوه صفا را صفا نامیدند] 27
- [کعبه قبله مسجد است ] 28
- [وجه احرام ] 28
- [تلبیه ] 28
- [سعی صفا و مروه ] 30
- [روز عرفه ] 32
- [یوم الترویه ] 32
- [مشعر] 33
- [مزدلفه ] 34
- [منی ] 35
- [وقوف به مشعر] 36
- [مسجد خیف ] 36
- [چهار ماه برای حاجی گناه نوشته نمی شود] 39
- [تعظیم کعبه ] 41
- [حج اکبر] 42
- [تکبیر در منی ] 43
- [تعداد حج برای هر نفر] 45
- [آب دادن به حجاج ] 46
- [نامگذاری ابطح ] 46
- [احرام از مسجد شجره ] 47
- [رمی جمار] 48
- [سبب آویختن در کردن شتر و گاو و گوسفند] 48
- [قربانی کردن ] 49
- [حضرت امیر المؤمنین شبی به روز نیاوردند در مکه بعد از آن که هجرت نمودند] 52
- باب فضائل الحج 53
- [هر که کجاوه نگاه دارد بقصد رفتن بحج ] 53
- [بروید بحج بیت اللَّه ] 53
- [تعقیبات رسول اللَّه ] 54
- [قبول قربانی ] 61
- [هفتاد بار لبیک گفتن ] 62
- [دخول حرم ] 63
- [نگاه به کعبه ] 64
- [دخول مسجد] 64
- [نظر به علی ع عبادت است ] 66
- [رجوع بدون گناه از حج ] 67
- [دخول در بیت با امان خدا] 68
- [دخول کعبه ] 70
- [دخول کعبه ] 70
- [ثواب حج ] 71
- [ثواب طواف و نماز و نظر به کعبه ] 73
- [اقامت در مکه ] 80
- [بر آوردن حاجت مؤمن ] 81
- [رکن یمانی ] 81
- [شفاء زمزم ] 84
- [ثواب سعی ] 85
- [ثواب نماز در مسجد] 86
- [نماز در مسجد خیف ] 90
- [وقوف به عرفات ] 91
- [ازدحام مردم و تکبیر گفتن ] 100
- [وقوف به مشعر] 100
- [قربانی ] 101
- [رمی الجمار] 104
- [حلق رأس ] 105
- [هر که حج اسلام را به جا آورد] 110
- [هر شتری که سه سال بر آن حج روند] 111
- [هر کس سه نفر را به حج فرستد] 112
- [هر کس چهار حج به جا آورد] 114
- [هر کس چهار حج به جا آورد] 114
- [هر کس یک سال حج به جا آورد و یک سال نه ] 116
- [هر کس پیاده حج به جا آورد] 117
- [هر کس هر سال حج به جا آورد] 117
- [حج ماشیا بهتر است ] 120
- [حج پیاده امام حسن ] 121
- [حج مقدم است یا جهاد] 121
- [هر کس قصدش رجوع به حج باشد] 126
- [قرض برای حج ] 131
- [حج افضل از نماز و روزه است ] 132
- [حج نیابتی ] 135
- [حج و غفران ذنوب ] 135
- [حج نفی فقر می کند] 135
- [شراکت در حج ] 138
- [صله رحم در حج ] 140
- [صرف پول در حج ] 140
- [حاجی بر سه دسته است ] 146
- [حج جهاد ضعفاست ] 147
- [چهار نفر دعایشان رد نمی شود] 148
- [ختم قران در مکه ] 149
- [ذکر گفتن در مکه ] 150
- [هر که یک سال در مکه معظمه مجاورت کند] 151
- [خواب در مکه ] 152
- [سلام کردن به حاجی ] 154
- [کسی که در راه حج بمیرد] 155
- [ثواب حج بمقدار مشقت حج ] 158
- نکت فی حج الانبیاء و المرسلین صلوات اللَّه علیهم اجمعین 160
- [حج آدم ع ] 160
- [حج نوح ع ] 162
- [حج ابراهیم ] 163
- [حج موسی ع ] 181
- [حج یونس و عیسی ع ] 182
- [حج سلیمان ع ] 184
- [آدم ع بیت اللَّه را بنا کرد] 186
- [حج بدون نیت صادق و نفقه صادق ] 186
- [متعه در حج ] 187
- [حج رسول اللَّه ] 191
- [ابتداء خلقت زمین ] 199
- باب ابتداء الکعبه و فضلها و فضل الحرم 199
- اشاره 199
- [یوم دحو الارض ] 202
- [کعبه بهترین سرزمین پیش خدا] 205
- [تا کعبه هست دین هست ] 207
- [کعبه شکایت کرد در زمان فترت که میانه حضرت عیسی و حضرت محمد که زائران من کم شده اند] 210
- [سنگی یافتند که در آن نوشته بود منم خداوند صاحب بکّه ] 210
- [امام حسین صلوات اللَّه علیه شهید شد و حضرت امام محمد باقر چهار ساله بود] 210
- [بین رکن و مقام بهترین جای زمین ] 212
- [احترام کعبه از ابتدای خلقت ] 213
- [اساس و خانه از طبقه هفتم زمین است ] 215
- [سکینه که حق سبحانه و تعالی در قرآن مجید مکرر فرموده است نسیمی است خوشبو] 215
- [طول کعبه از طرف آسمان و بلندی نه ذرع بود و سقف نداشت ] 216
- [باز سازی کعبه ] 217
- [کسی به کعبه گزند نمی رساند] 221
- [حجاج و خراب کعبه ] 226
- [داستان ابن ابی العوجاء] 227
- [بی احترامی به کعبه ] 235
- [دخول حرم و سلاح ] 240
- [پرده کعبه و وقف ] 241
- [بردن خاک کعبه ] 241
- [کراهه بناء بالاتر از کعبه ] 243
- [شجر حرم ] 244
- [بقاء در مکه ] 244
- [لقطه حرم ] 247
- [هر گاه محرم در حرم کبوتری را بکشد] 248
- [نامگذاری به بکه ] 248
- باب تحریم صید الحرم و حکمه 248
- [کشتن قمری در حرم ] 252
- [اگر تیر را در حل بزند و در حرم بیفتد] 254
- [کندن پر کبوتر] 255
- [پرنده ای که از خارج حرم بیاورند] 255
- [خوردن صید] 256
- [آهوی حرم ] 258
- [خوردن طیر غیر حرم در حرم ] 259
- [ذبح از روی اشتباه ] 260
- [اذیت طیر حرم ] 260
- [اخراج طیر از حرم ] 261
- [کفاره تخم شترمرغ ] 262
- [کفاره قتل طیر] 262
- [در مکه فقط مذبوح بخر] 262
- [کفاره کبوتر] 263
- باب ما یجوز آن یذبح فی الحرم و یخرج به منه 263
- باب ما جاء فی السّفر إلی الحجّ و غیره من الطّاعات 267
- باب الایّام و الاوقات الّتی یستحبّ فیها السّفر و الایّام و الاوقات الّتی یکره فیها السّفر 268
- [زمان مستحب برای سفر] 268
- [زمان مکروه سفر] 272
- باب افتتاح السّفر بالصدقه 277
- باب حمل العصا فی السّفر 279
- باب ما یستحبّ للمسافر من الصّلاه اذا اراد الخروج 281
- باب ما یستحبّ للمسافر من الدّعاء عند خروجه من السّفر 282
- باب القول عند الرّکوب 285
- باب ذکر اللَّه عزّ و جلّ و الدّعاء فی المسیر 287
- باب ما یجب علی المسافر فی الطریق من حسن الصّحابه و کظم الغیظ و حسن الخلق و کفّ الاذی و الورع 290
- باب تشییع المسافر و تودیعه و الدّعاء له 293
- باب کراهه الوحده فی السّفر 300
- باب ما یقوله من خرج وحده فی سفره 300
- باب الرّفقاء فی السّفر و وجوب حقّ بعضهم علی بعض 302
- [اول رفیق بهم رسان و بعد از آن به سفر رو] 302
- [مصاحبت با کسی کن که تو مستفید شوی از او] 303
- [مصاحبت کن با کسانی که مثل تو باشند] 304
- [زیاده نشدند قومی بر هفت نفر مگر آن که صدا و فریادشان بسیار می شود] 307
- [میانه روی در خرج کردن ] 308
- باب الحداء و الشّعر فی السّفر 309
- باب حفظ النّفقه فی السّفر 311
- باب اتّخاذ السّفره فی السّفر 312
- باب السّفر الّذی یکره فیه اتّخاذ السّفره 313
- [چون حضرت سید الساجدین بسفر می رفتند بهترین توشه ها بر می داشتند] 314
- باب الزّاد فی السّفر 314
- [توشه سفر آخرت ] 314
- [از شرف و بزرگی آدمی است که توشه نیکو بردارد] 314
- باب حمل الالات و السّلاح فی السّفر 318
- باب الخیل و ارتباطها و اوّل من رکبها 320
- [اسب مبارک است ] 320
- [لجام زدن اسب ] 321
- [اول کسی که اسب سوار شد] 324
- [حق دابه بر صاحبش ] 325
- باب حقّ الدّابّه علی صاحبها 325
- [زمانی که می شود حیوان را زد] 326
- [احترام بهائم در صورت آنهاست ] 330
- [بر یک طرف زین ننشینید] 330
- باب ما لم تبهم عنه البهائم 331
- باب ثواب النّفقه علی الخیل 332
- باب علّه الرّقعتین فی باطن یدی الدّابّه 337
- باب حسن القیام علی الدّواب 338
- باب ما جاء فی الابل 342
- باب ما یجب من العدل علی الجمل و ترک ضربه و اجتناب ظلمه 351
- باب ما جاء فی رکوب العقب 355
- باب ثواب من اعان مؤمنا مسافرا 355
- باب المروّه فی السّفر 356
- باب ارتیاد المنازل و الامکنه الّذی یکره النّزول علیها 360
- باب المشی فی السّفر 363
- باب آداب المسافر 365
- باب دعاء الضّالّ عن الطّریق 370
- باب القول عند نزول المنزل 373
- باب القول عند دخول مدینه او قریه 374
- باب الموت فی الغربه 376
- باب تهنیه القادم من الحج 377
- باب ثواب معانقه الحاج 378
- باب النّوادر 378
- باب توفیر الشّعر للحجّ و العمره 380
- [بیان مواقیت پنجگانه ] 383
- باب مواقیت الاحرام 383
- [میقات را از اهل محل سؤال می کنند] 387
- [بیان حدود عقیق ] 388
- [احرام قبل از میقات ] 390
- [احرام از مسجد شجره ] 393
- [مستحبات احرام ] 394
- باب التّهیّؤ للإحرام 394
- [غسل قبل از میقات ] 397
- [استعمال بوی خوش قبل از احرام ] 399
- [غسل قبل از وقت احرام ] 402
- [خواب قبل از احرام و بعد از غسل ] 404
- [انواع حج ] 406
- باب وجوه الحاج 406
- [اهل مکه تمتع به جا نمی آورند] 407
- [کسی که عمره را به جا آورد و حج را معین نکند] 412
- [حج تمتع افضل است ] 413
- [بیان تمتع ] 416
- باب فرایض الحج 429
- باب ما جاء فی من حجّ بمال حرام 430
- اشاره 430
- باب عقد الاحرام و شرطه و نقضه و الصّلاه له 430
- [احرام بعد از نماز باشد] 431
- [احرام بعد از نماز ظهر سنت است ] 434
- [نیت حج ] 435
- [دعاء بعد از احرام ] 437
- [خوردن صید قبل از لبیک ] 440
- [جماع قبل از لبیک ] 440
- باب الاشعار و التّقلید 443
- التلبیه 449
- [الفاظ تلبیه ] 449
- [بلند کردن صدا در حال تلبیه برای مردان ] 450
- [جواب دادن با لبیک ] 452
- [تلبیه نیاز به وضو ندارد] 452
- [تلبیه شعار محرم است ] 453
- [مقایسه امت پیامبر با امت موسی ] 458
- [بعضی از محرمات احرام ] 464
- باب ما یجب علی المحرم اجتنابه من الرّفث و الفسوق و الجدال فی الحج 464
- [جماع در احرام ] 468
- [نگاه محرم به نامحرم ] 470
- [مس از روی شهوت ] 473
- [اگر کفاره نداشت ] 474
- [احرام در دو ثوب یمنی ] 476
- [احرام در لباس نماز] 476
- باب ما یجوز الاحرام فیه و ما لا یجوز 476
- [مفاخره در حج ] 476
- [احرام در لباس سبز] 477
- [احرام در لباس چرک ] 478
- [احرام در لباس تنگ ] 478
- [احرام در لباس سرخ ] 479
- [احرام در لباس سیاه ] 480
- [احرام در لباس حریر] 481
- [احرام در لباس رنگی ] 482
- [احرام در لباس زعفرانی ] 483
- [احرام در قبا] 483
- [احرام در لباس رنگ شده ] 484
- [احرام در لباس ابریشم ] 485
- [خلوقی که به کعبه معظمه و به قبر حضرت سید المرسلین صلّی اللَّه علیه و آله می پاشند] 486
- [احرام در طیلسان ] 488
- [احرام در جوراب و کفش ] 489
- [احرام در لباس دگمه دار] 491
- [خوابیدن بر فرش رنگی ] 492
- [لباس اضافی در احرام ] 493
- [احرام در لباس نجس ] 493
- [احرام با اسلحه ] 493
- [احرام در لباس خز] 493
- [پوشاندن صورت برای زنان ] 494
- [احرام زن در شلوار] 497
- [زنی که احرام گیرد هر زینتی می تواند کرد غیر گوشواره و گردن بند] 497
- [عمامه برای زن در احرام ] 501
- [چیزی که سر را نپوشاند] 502
- [کمربند] 502
- باب ما یجوز للمحرم اتیانه و استعماله و ما لا یجوز من جمیع الانواع 504
- [سرمه کشیدن برای محرم ] 504
- [نگاه در آینه ] 506
- [مسواک زدن ] 506
- [حجامت کردن ] 507
- [کندن دندان ] 509
- [خون دمل ] 510
- [حنا گذاشتن ] 512
- [عطر و زعفران ] 513
- [هر که طعامی زعفران دار یا زعفران را عمدا بخورد] 515
- [استظلال ] 522
- [پوشاندن صورت ] 526
- [پوشاندن سر] 528
- [ناخن گرفتن ] 531
- [کندن مو] 533
- [انداختن شپش و مانند آن ] 535
- [شهادت بر نکاح ] 543
- [نگاه به زن ] 547
- [ذبح صید] 548
- [انداختن کنه ] 550
- باب ما یجب علی المحرم فی انواع ما یصیب من الصّید 553
- [اگر از اداء کفاره عاجز شد] 553
- [کفاره قتل شترمرغ ] 553
- [کفاره خرگوش و روباه ] 556
- [اگر صید را زخمی کند] 556
- [کفاره کبوتر] 558
- [کشتن جوجه ] 559
- [کفاره تخم شترمرغ ] 561
- [تعدد قتل صید] 563
- [صید کردن ماهی ] 564
- [قتل ملخ ] 566
- [کشتن زنبور] 568
- [محرم اگر خارج از حرم صید کند] 568
- [کشتن مارمالی ] 568
- [اگر کفاره صید را بدهد گوشت را چه کند] 569
- [حاج فدیه خود را در منی و معتمر در مکه می کشد] 570
- [اگر چند نفر صید کنند] 571
- [اگر مضطر به صید شد] 571
- [صید دریایی ] 576
- [تقصیر عمره تمتع ] 577
- باب تقصیر المتمتّع و حلقه و احلاله و من نسی التّقصیر حتی یواقع او یهلّ بالحج 577
- اشاره 577
- [تقصیر عمره تمتع را فراموش کند] 578
- [شخصی که موی سر را در میان سر گره زده باشد] 579
- [اگر قبل از تقصیر زنش را ببوسد] 579
- [اگر به جای تقصیر حلق کند] 580
- [جماع قبل از تقصیر] 581
- [تقصیر از بعضی از اعضاء] 582
- [اگر قبل از تقصیر وطی کند] 583
- [اگر در مکه حلق کند] 583
- باب المتمتّع یخرج من مکّه و یرجع 584
- باب احرام الحائض و المستحاضه 588
- [در غسل احرام طهارت شرط نیست ] 588
- [حائض طواف و نماز را تأخیر می اندازد] 589
- [اگر در وسط طواف خون ببیند] 597
- باب الوقت الّذی اذا ادرکه الانسان یکون مدرکا للتّمتّع 602
- باب الوقت الّذی متی ادرکه الانسان کان مدرکا للحج 609
- باب تقدیم طواف الحجّ و طواف النّساء قبل السّعی و قبل الخروج إلی منی 611
- باب تاخیر الزّیاره 615
- باب حکم من نسی طواف النّساء 619
- باب انقضاء مشی الماشی 622
- باب حکم من قطع علیه الطّواف بصلوه او غیرها 623
- [بنای بر طواف سابق ] 623
- [قطع بخاطر حاجت ] 624
- [قطع بخاطر نماز] 624
- [قطع برای استراحت ] 625
- [قطع بخاطر نماز مستحبی ] 626
- [قطع برای دخول کعبه ] 627
- [قطع بخاطر نجاست بدن ] 628
- [قطع بخاطر حاجت ] 629
(و فی روایه عبد اللَّه بن سنان عن ابی عبد اللَّه صلوات اللَّه علیه یستغفر
اللَّه تعالی، قال مصنّف هذا الکتاب رحمه اللَّه فالدّم علی الاستحباب و الاستغفار یجزی عنه و الخبران غیر مختلفین) و به اسانید صحیحه منقول است از عبد اللَّه که گفت از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه علیه پرسیدند از شخصی که حج تمتع کند و تقصیر نکرده احرام بحج گیرد از روی نسیان حضرت فرمودند که استغفار کند صدوق می گوید که از این حدیث ظاهر می شود که گوسفندی که در آن حدیث وارد شده است مستحب باشد یعنی هر دو فرد واجبست و آن فرد واجب بهتر باشد یا هر دو سنت باشد و گوسفندی اکمل باشد، و محتمل است که هر دو واجب باشد یعنی منع جمعی نیست که هر دو مطلوب باشد.
و در حدیث صحیح به پنجاه و چهار سند معاویه بن عمار نیز امر به استغفار شده است بانکه استغفار کند و بر او چیزی نیست و عمره اش تمام است.
و در صحیح از عبد الرحمن منقولست که گفت سؤال کردم از حضرت امام موسی کاظم صلوات اللَّه علیه از این مسأله فرمودند که باکی نیست بنا بر عمره می نهد و بر طواف عمره و طواف حجرا از عقب خواهد کرد. و ظاهر این حدیث آنست که هر دو مستحب باشد و احوط آنست که استغفار بلفظ استغفر اللَّه بقصد قربت بکند و گوسفندی را نیز بقصد قربت بکشد
[اگر قبل از تقصیر زنش را ببوسد]
(و سال عمران الحلبیّ ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه علیه عن رجل طاف بالبیت و بالصّفا و المروه و قد تمتّع ثمّ عجل فقبّل امرأته قبل ان یقصّر من رأسه قال علیه دم یهریقه و ان جامع فعلیه جزور او بقره
ص: 665
و در صحیح منقولست از عمران حلبی و از عبید اللَّه نیز علی الظاهر که گفتند سؤال کردیم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه علیه از شخصی که اراده حج تمتع داشته باشد و طواف و سعی عمره را به جا آورد و پیش از آن که تقصیر کند زن خود را ببوسد حضرت فرمودند که خونی می ریزد یعنی می کشد شتری یا گاوی و اقلا گوسفندی می کشد و اگر پیش از تقصیر جماع کند بر اوست که شتری یا گاوی را بکشد
[شخصی که موی سر را در میان سر گره زده باشد]
(و سال عبد اللَّه بن سنان ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه علیه عن رجل عقص رأسه و هو متمتّع فقدم مکّه فقضی نسکه و حلّ عقاص رأسه و قصّر و ادّهن و احلّ قال علیه دم شاه) و در صحیح از عبد اللَّه بن سنان منقولست که گفت سؤال کردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه علیه از شخصی که موی سر را در میان سر گره زده باشد یا به صمغ و عسل موی سر را بر سر چسبانیده باشد که شپش آزارش ندهد یا گیسو بافته باشد و اراده حج تمتع داشته باشد پس داخل مکه شود و طواف و سعی را به جا آورد و عقیصه سر را بگشاید و تقصیر کند و روغن بمالد و محل شود حضرت فرمودند که گوسفندی می کشد و اخبار بسیار وارد شده است که نو حاجی و ملبّد و کسی که عقص مو کرده باشد ایشان موی سر را نمی تراشند و نمی گشایند تا در منی سر را بگشایند و سر بتراشند و اگر در عمره بگشایند گوسفندی می دهند مؤید این حدیثست
صحیحه عیص و معاویه و غیرهما و اکثر علما حمل بر کراهت کرده اند و استحباب دم و احوط آنست که موی سر را عقاص نکند و اگر بکنند در غیر منی نکشایند و اگر بگشایند گوسفندی احتیاطا بکشند