لوامع صاحبقرانی، ج 7، ص: 3 صفحه 621

(و روی ابن محبوب عن علیّ بن رئاب عن حمران بن أعین عن ابی جعفر صلوات اللَّه علیه فی رجل کان علیه طواف النّساء وحده فطاف منه خمسه اشواط بالبیت ثمّ غمزه بطنه فخاف ان یبدره فخرج إلی منزله فنفض ثمّ غشی جاریته قال یغتسل ثمّ یرجع فیطوف بالبیت تمام ما بقی علیه من طوافه و یستغفر ربّه و لا یعود) و در صحیح منقولست از حمران از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه علیه در شخصی که بر او باشد طواف نسا و پنج شوط از آن به جا آورد پس شکمش به پیچد و ترسد که بی اختیار از او بجهد پس به منزل رود و استنجا کند بنا بر نسخه فا و ضاد با نقطه یا به قاف و ضاد با نقطه یعنی وضو را شکست یا بیرون رفت و با کنیز خود مجامعت کرد حضرت فرمودند که غسل می کند پس برمی گردد و بنا می نهد بر گذشته و آن چه مانده است تمام می کند و استغفار می کند و دیگر چنین نکند یعنی نامشروع کرده است یا خوب نکرده است، و در کافی به زیادتی این کلام است که اگر سه شوط طواف نسا کرده باشد و بیرون آید و با زن خود جماع کند حجش را فاسد کرده است و شتری می کشد و غسل می کند و برمی گردد و طوافی دیگر می کند هفت شوط چون از نصف تجاوز نکرده است.

(و روی ابن محبوب عن علیّ بن ابی حمزه عن ابی بصیر عن ابی عبد اللَّه صلوات اللَّه علیه

فی رجل نسی طواف النّساء قال اذا زاد علی النّصف و خرج ناسیا امر من یطوف عنه و له ان یقرب النّساء اذا زاد علی النّصف، و روی فی من ترک طواف النّساء انّه ان کان طاف طواف الوداع فهو طواف النّساء.)