تقیه وحفظ نیروها صفحه 33

ب) عوف، از حسن روایت کرده که گفت: برای مؤمن تا روز قیامت تقیه جایز است، جز اینکه در قتل تقیه نیست.(1)

ج) ابن جریج، از شخصی، از ابن عباس روایت کرده که گفت : تقیه تنها به زبان است، نه با دست. (یعنی تقیه قولی نه عملی).(2)

د) ربیع، از ابی عالیه، در مورد آیه (ِالاَّ أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاهً) روایت کرده که گفت: تقیه با زبان است نه با عمل.(3)

ه-) عبدالأعلی، از ابن حنفیه روایت می کند که شنیدم می گفت : ایمان ندارد کسی که تقیه ندارد.(4)

و) حارث بن سوید از عبد الله روایت کرده که گفت: هر سخنی که در برابر سلطان باعث شود یک ضربه یا دو ضربه شلاق را از من بردارد، به زبان خواهم آورد.(5)

1- . 33713- «حَدَّثَنَا مَرْوَانُ، عَنْ عَوْفٍ، عَنِ الْحَسَنِ، قَالَ: التَّقِیَّهُ جَائِزَهٌ لِلْمُوْمِنِ إِلَی یَوْمِالْقِیَامَهِ إِلاَّ أَنَّهُ کَانَ لاَ یَجْعَلُ فِی الْقَتْلِ تَقِیَّهً».
2- . 33714- «حَدَّثَنَا وَکِیعٌ، عَنْ سُفْیَانَ، عَنِ ابْنِ جُرَیْجٍ، عَنْ رَجُلٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ: التَّقِیَّهُإنَّمَا هِیَ بِاللِّسَانِ لَیْسَتْ بِالْیَدِ».
3- . 33715- «حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ نُمَیْرٍ، عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ، عَنِ الرَّبِیعِ، عَنْ أَبِی الْعَالِیَهِ «إِلاَّ أَنْتَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاهً»، قَالَ: التَّقِیَّهُ بِاللِّسَانِ وَلَیْسَ بِالْعَمَلِ».
4- . 33716- «حَدَّثَنَا وَکِیعٌ، عَنْ إسْرَائِیلَ، عَنْ عَبْدِ الأَعْلَی، عَنِ ابْنِ الْحَنَفِیَّهِ، قَالَ : سَمِعْتهیَقُولُ : لاَ إیمَانَ لِمَنْ لاَ تَقِیَّهَ لَهُ».
5- . 33717- «حَدَّثَنَا عَلِیُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ أَبِی حَیَّانَ، عَنْ أَبِیهِ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ سُوَیْد، عَنْعَبْدِ اللهِ، قَالَ: مَا مِنْ کَلاَمٍ أَتَکَلَّمُ بِهِ بَیْنَ یَدَیْ سُلْطَانٍ یَدْرَأُ عَنِّی بِهِ مَا بَیْنَ سَوْطٍ إلَی سَوْطَیْنِإِلاَّ کُنْتُ مُتَکَلِّمًا بِهِ».